Во повеќе градови низ Македонија, а најчесто во Скопје, граѓаните сѐ почесто сведочат на појава на цели глутници кучиња кои одеднаш се појавуваат, без претходно да биле забележани во маалата. Сомнежите се сè погласни: дали овие кучиња се организирано пренесувани од други градови, или уште посериозно – од соседни држави, меѓу кои и Албанија?

Жители од повеќе општини тврдат дека кучињата не личат на локалната улична популација – различни раси, без ознаки, често уплашени или агресивни. Тоа отвора сомнеж дека не станува збор за природен прираст, туку за вештачко преместување.

Според ветеринарни извори, нелегалниот транспорт на животни е реална можност кога нема микрочипирање, нема евиденција и кога контролите на патиштата и границите се минимални.

Наместо системско решение – стерилизација, регистар, локални прифатилишта – проблемот очигледно се префрла од една во друга општина, а во најлошите сценарија и од една држава во друга. Последиците ги трпат граѓаните: зголемено чувство на небезбедност, напади, сообраќајни несреќи и здравствени ризици.

Пренесување животни без ветеринарна документација и дозволи е спротивно на законите и меѓународните правила. Ако зад ова стојат организирани групи, тогаш станува збор за сериозно кривично дело, а не за „случајно пуштени кучиња“

Сè погласни се барањата казните за организиран нелегален транспорт на животни да се заострат, по моделот на други тешки кривични дела. Не поради споредба со човечката трагедија на мигрантите, туку поради начинот на дејствување – мрежи, возила, рути, профит и целосно игнорирање на последиците.

Ова не е апстрактен проблем. Глутници кучиња можат да нанесат сериозни телесни повреди, особено кај деца, повозрасни лица и лица со попреченост. Напади, бркање, падови, сообраќајни несреќи предизвикани од кучиња на коловоз – сето тоа се реални сценарија што секојдневно ја зголемуваат небезбедноста во јавниот простор.

Највознемирувачкото прашање е: зошто институциите молчат?
Додека јавноста се занимава со последиците, во сенка останува можноста дека некој директно профитира – неколку илјади евра во џеб, договори без контрола, „услуги“ без трага и одговорност.

Ако кучињата навистина се пренесуваат организирано, тогаш не станува збор за хуманост, туку за бизнис на сметка на јавната безбедност.