Хрватскиот министер за одбрана Анушиќ е задоволен. Петер Мадјар, новото лице на унгарската политика, изјавил дека историските карти на „Голема Унгарија” се – историја, не ревизионизам. „Ова е целосно задоволителна изјава од човекот кој ќе ја води Унгарија” – рече Анушиќ, и скоро можеше да се слушне воздишката на олеснување од Загреб.

Значи, доволно е новиот шеф да каже „тоа е минато” и се е решено? На Балканот знаеме дека историските карти имаат навика да излегуваат од фиоките токму кога најмалку очекуваш. Орбан со години ја милуваше „Голема Унгарија” на секој можен начин – но сега, кога Мадјар го менува курсот, сите треба да заборавиме?

Промената на реториката е добредојдена, нема спор. Но реториката е евтина стока во овој дел од светот. Дали кај нас би ни било доволно ако некој каже „историските карти се само историја”? Или би сакале малку повеќе – на пример, дела?