Половина пролет, половина дилема – кратки или долги? Потсетувањата на тренинзите за коса оваа пролет не одговараат лесно. Решение се појавува во средината – „миди” или среднодолги фризури. И таму тренеритеит на големите салони откриваат дванаесет варијанти кои не се едноставно „по половина пат”.

Прво – „миди вулф” со меки слоеви. Хибрид меѓу мулет и шаг од 70-те. Сечење што се прилагодува на секаков тип коса, но најдобро функционира кога се остава да диша.

Второ – миди со невидливи слоеви. Слоевите се ставени стратешки во долните партии, без видливи граници. Дава волумен без да изгледа како дека е „слоевито”.

Трето – миди со француски шишки. Шишки до веѓите, средно скалани, делумно отворени во средината. Класично, но со едно специфично лево-десно ширење што менува лице.

Четврто – „long midi”. Подолга варијанта, помеѓу миди и долго. За оние што не сакаат целосно да се решат од должината.

Петто – миди со средна делница, рамна и сјајна. Минимум интервенција, максимум елеганција. Ова е миди-вршното за мирните типови.

Шесто – миди со кратки слоеви во целата должина. Дава волумен низ цела глава, не само на врвот.

Седмо – бранувано миди. Природните мали бранови ги нагласува и се добива романтичен, лесен изглед.

Осмо – текстурирано миди. Слоевито сечење што создава движење, без да оптерети косата.

Девето – миди со текстурирани краеви. Истенчени врвови што даваат лесност и природно движење.

Десетто – миди шаг. Деконструирани слоеви со класични шишки и небрежна текстура.

Единаесетто – миди со „завеса” шишки. Отворени, опуштени, паднати на двете страни на лицето.

Дванаесетто – миди за кадрава коса. Без исправување, без бојадисување – со полна должина за максимум волумен.

Стилистите се сложуваат дека должината сама по себе не е доволна – детал, шишки, начин на сечење ја менуваат целата приказна. Од таму и поентата на овој список: миди не е едно сечење, туку дванаесет различни одлуки.