Skip to content

Сто години од свадбата на Астрид и Леополд: венчаницата без тијара, превезот од мајка ѝ и бакнежот во Антверпен што го скрши протоколот

1 мин. читање
Сподели
Сто години од свадбата на Астрид и Леополд: венчаницата без тијара, превезот од мајка ѝ и бакнежот во Антверпен што го скрши протоколот

Пред точно сто години, на 4 ноември 1926, шведската принцеза Астрид и белгискиот престолонаследник Леополд се венчаа граѓански во Кралската палата во Стокхолм. Астрид беше ќерка на принцот Карл од Шведска и Ингеборг од Данска. Леополд ја запознал при посетите на Стокхолм со мајка си, кралицата Елисабет, која, во духот на времето, бараше идна снаа.

Средбите продолжиле во текот на 1926, понекогаш инкогнито, со писма и дискретни патувања. Веридбата ја објавија во септември, а свадбата дојде неколку недели подоцна. Кралот Алберт I, таткото на Леополд, потврдил дека се земаат од љубов, без државен притисок. Во кралските куќи тоа и денес е вест.

Две венчавки за шест дена

На 10 ноември следуваше црковната венчавка во катедралата „Св. Михаил и Св. Гудула“ во Брисел. Двојниот обред ги помири шведската лутеранска и белгиската католичка традиција. Кралот Алберт I за малку ќе ја пропуштеше граѓанската церемонија: се изгубил шетајќи низ Стокхолм, но сепак стигнал навреме.

На граѓанската венчавка Астрид носеше фустан од бел сатен со заоблено деколте, здолниште со детали од чипка и дискретни волани, во силуетата на дваесеттите, и круна од мирта, растение што се поврзува со љубовта, верноста и плодноста. За црковната избра бел фустан со сребрени одблесоци, деколте во форма на V и долг шлеп што го носеа четири девојчиња облечени во бело, а во рацете имаше букет бели цвеќиња.

Превезот од бриселска чипка претходно им припаѓал на мајка ѝ и на сестра ѝ Маргарета, а за црковниот обред беше комбиниран со цвет од портокал. Тијара немаше на ниту една од двете церемонии. Превезите во стилот Џулиета и оние во форма на капа, кои денес повторно се во мода, не се ништо ново: Астрид ги носеше пред сто години.

Бакнежот во Антверпен

По граѓанската венчавка Леополд се врати во Белгија, а Астрид отпатува по море со бродот „Филгија“. На 8 ноември, кога стигна во пристаништето во Антверпен, двајцата јавно се прегрнаа и се бакнаа, нешто што протоколот на времето не го предвидуваше. Дописникот на „Њујорк тајмс“ се пошегувал дека таков бакнеж не би поминал кај американската цензура. Повеќе од 200.000 луѓе излегоа да ги поздрават младенците, невиден пречек за Белгија.

Меѓу подароците имаше две тијари, дијамантски ѓердан од чичко ѝ, шведскиот крал Густав V, и гарнитура со смарагди и дијаманти од родителите. Тијарата „Девет провинции“, со единаесет големи дијаманти, стигна дури неколку месеци по свадбата и подоцна стана еден од најпрепознатливите накити на белгиските кралици.

Крајот

Добија три деца. Леополд стана крал во 1934. Само година подоцна, на 29 август 1935, Астрид загина во сообраќајна несреќа во Швајцарија, додека патувала со Леополд. Имаше 29 години. Белгија беше во шок.

Астрид често ја споредуваат со Дајана, но нивните бракови се спротивни приказни. Астрид и Леополд се земаа од љубов и бракот им заврши прерано, а бракот на Дајана се распадна пред камерите.