Një anije transporti mori zjarr dhe u fundos në Detin e Zi, pasi u godit rreth 32 kilometra nga fshati Shën Gjergj në deltën e Danubit - në zonën ekskluzive ekonomike të Rumanisë. Kjo do të thotë në ujërat e një vendi anëtar edhe të NATO-s edhe të Bashkimit Evropian, e jo në ato ukrainase ku sulme të tilla janë bërë përditshmëri.

Pas goditjes në anije shpërtheu zjarri, pas së cilës mjeti lundrues u fundos. Të gjithë 12 anëtarët e ekuipazhit u shpëtuan; një marinar është i lënduar, të tjerët u evakuuan pasi gjendja e anijes u bë kritike.

Askush nuk thotë kush qëlloi

Dhe këtu historia ndalon. Autoritetet rumune ende duhet të vërtetojnë çfarë saktësisht e goditi anijen, nga erdhi goditja dhe a ishte mjeti lundrues objektiv i qëllimshëm. Për tani nuk ka përgjigje për asnjërën nga ato tri pyetje.

As nuk është incidenti i parë në atë brez. Në të njëjtën zonë tashmë ka pasur disa ngjarje sigurie të lidhura me lundrimin, me dronët dhe me luftën në Ukrainë - çka e vështirëson më tej vërtetimin e përgjegjësisë për rastet e veçanta. Kur incidentet radhiten njëri pas tjetrit, secili i radhës shkruhet më lehtë në grumbullin e „pasqaruarve“.

Pikërisht kjo vlen të vërehet. Një anije e goditur në zonën ekonomike të një anëtareje të NATO-s, dymbëdhjetë njerëz të shpëtuar, një mjet lundrues i fundosur - dhe asnjë emër i vetëm. Lufta që zyrtarisht zhvillohet në një vend prej kohësh nuk i ka ato kufij të rregullt që i kishte në fillim.

Nëpër Detin e Zi udhëton gruri, plehrat dhe nafta - është një nga korridoret kryesore të eksportit për drithin nga kjo pjesë e botës. Çdo anije e goditur aty i ngre primet e sigurimit dhe i ndryshon rrugët, kurse siguruesit nuk presin hetimin për ta llogaritur zonën e rrezikut.

Situata ndiqet, kurse nga shërbimet detare dhe të sigurisë rumune priten informacione shtesë. Përvoja e deritanishme me raste të tilla thotë se përgjigjja, nëse vjen fare, do të vijë shumë më vonë se vëmendja.