Gjashtë kallëzime për 24 orë. Pastaj edhe disa të tjera. Radovish, Veles, Negotinë, Tetovë, Shkup, Dibër, Kamenicë e Maqedonisë, Shuto Orizare - gjeografia ndryshon, skema jo. Dikush nga familja më e ngushtë ka goditur, ka kërcënuar, dhe pastaj policia ka ardhur ta shkruajë atë që fqinjët e dinin prej kohësh.

Lista nga buletinet policore të 27 dhe 28 gushtit lexohet si një hartë e vendit. Në Radovish një 25-vjeçar sulmoi fizikisht motrën e tij 20-vjeçare. Në Veles një 37-vjeçar sulmoi dhe kërcënoi bashkëshorten e tij jashtëmartesore 33-vjeçare. Në Negotinë një 42-vjeçar ishte agresiv dhe kërcënoi prindërit e vet. Në Tetovë një 23-vjeçar sulmoi bashkëshorten jashtëmartesore. Në Shkup një grua 22-vjeçare denoncoi se e sulmoi xhaxhai i saj në një objekt hotelier. Në Dibër një burrë sulmoi fizikisht një të mitur para syve të prindërve të saj.

Rasti më i rëndë erdhi nga Kamenica e Maqedonisë. Sipas kallëzimit, atë mbrëmje në orën 21:35 ngjarjes i parapriu një grindje mes një gruaje 23-vjeçare dhe burrit të saj. Pastaj ajo sulmoi vjehrrën, kurse vjehrrit i hodhi një thikë dhe e goditi në këmbë. Ai iu përgjigj me një send të fortë. Kjo është skenë nga një film horror - vetëm se ndodhi në një shtëpi në Maqedoninë Lindore, të martën në mbrëmje, mes njerëzve që ulen në të njëjtën tryezë.

Në Shuto Orizare katër persona përfunduan në polici për shkak të një rrahjeje në një shtëpi familjare. Në të gjitha rastet përgjigjja është e njëjtë: njoftohet prokurori publik, pasojnë parashtresat përkatëse.

Numri që nuk denoncohet

Ajo që tregon statistika policore është vetëm pjesa që doli jashtë katër mureve. Secili prej këtyre kallëzimeve do të thotë se dikush më në fund vendosi ta ngrejë telefonin - një i afërm, një fqinj, vetë viktima. Për sa mbrëmje të tjera në po ato qytete nuk u lajmërua askush? Këtë nuk e di as MPB-ja.

Modeli është i njëjtë në të gjitha kallëzimet: grindje, sulm fizik, kërcënim, pastaj institucioni mbërrin pasi gjithçka ka ndodhur tashmë. Policia e bën punën e vet - arreston, dokumenton, njofton prokurorinë. Por arrestimi është hallka e fundit e zinxhirit, jo e para. Pyetja që asnjë buletin nuk e përgjigjet është çfarë ndodh me ato familje javën e ardhshme, kur parashtresa të shkojë në arkivë dhe njerëzit të mbeten në të njëjtën shtëpi.

Ligji për parandalimin dhe mbrojtjen nga dhuna ndaj grave dhe dhuna në familje ekziston. Qendrat për punë sociale ekzistojnë. Strehimoret ekzistojnë, të paktën në letër. Kurse buletini vazhdon çdo dy ditë të sjellë të njëjtën listë me emra të tjerë qytetesh.