Ari sot preku 4.300 dollarë për ons, niveli më i lartë në shtatë javët e fundit, para se të qetësohej te rreth 4.260. Dita e katërt tregtare radhazi në rritje. Arsyeja nuk është te ari - arsyeja është se tregu amerikan i punës po rrëshqet, e me të edhe dollari.

Kompania ADP publikoi një ngadalësim të konsiderueshëm të punësimit në sektorin privat në korrik, ndërsa pjesa më e madhe e vendeve të reja të punës u hapën në shëndetësi. Kjo është e dhënë që vlen të mbahet. Kur një ekonomi hap vende pune kryesisht në spitale, kjo nuk është shenjë rritjeje, por demografie.

Tregu më i dobët i punës i uli pritshmëritë se Rezervat Federale do t'i ngrenë normat e interesit në shtator. Kur normat nuk rriten, ari - që nuk sjell rendiment - bëhet më tërheqës. Indeksi i dollarit u mbajt pranë nivelit më të ulët dymujor prej 99,66 pikësh.

Pjesa japoneze e historisë

Dollari është nën presion edhe pas ndërhyrjes së përbashkët të SHBA-së dhe Japonisë për forcimin e jenit javën e kaluar. Sipas raportimeve mediatike, Japonia shiti obligacione shtetërore amerikane në vlerë prej thuajse 60 miliardë dollarësh për ta financuar ndërhyrjen, ndërsa blerjet amerikane të jenit u financuan me shitje eurosh.

Gjashtëdhjetë miliardë dollarë obligacione të shitura për të mbrojtur një valutë. Kjo është shifër që në tregje do të thotë një gjë: dikush po fillon t'i shpenzojë rezervat për ta mbajtur pamjen.

Mbështetje shtesë për çmimin erdhi edhe nga optimizmi se Irani dhe Omani janë afër marrëveshjes për rihapjen e ngushticës së Hormuzit. Nëse kjo ndodh, tensionet në Lindjen e Mesme dhe presioni inflacionist nga çmimet e larta të energjentëve do të duhej të lehtësoheshin.

Pavarësisht rritjes, ari është ende më shumë se 20 për qind nën nivelin rekord prej 5.589 dollarësh për ons, të arritur nga fundi i janarit. Pra kjo nuk është rekord i ri - kjo është përmirësim pas rënies.

Kushdo që ndoqi eufoinë e janarit rreth arit tani mund ta llogarisë ndryshimin. Ky është mësimi që përsëritet çdo cikël: metali që të gjithë e quajnë „strehë e sigurt" di të bjerë për një të pestën dhe të mos kthehet as për gjysmë viti.