Ndërsa Lugina e Silikonit hedh miliarda mbi startape që premtojnë se inteligjenca artificiale do t'i përgjigjet çdo pyetjeje të çdo klienti, një firmë nga Athina mblodhi 67 milionë dollarë (rreth 62 milionë euro) me mesazhin e kundërt: pjesa më e madhe e atyre pyetjeve nuk kërkon fare inteligjencë artificiale.

Firma quhet Omilia dhe automatizimin e telefonatave e të mbështetjes së klientëve e bën që nga viti 2002. Kjo nuk është hollësi e vogël - janë njëzet e katër vjet në një biznes që shumica e konkurrentëve të sotëm e zbuluan para dy vjetësh. Raundin e udhëheq Expedition Growth Capital dhe është vetëm i dyti në historinë e kompanisë, pas 20 milionë dollarëve nga Grafton Capital në vitin 2020. Që atëherë të ardhurat vjetore të përsëritura iu rritën dhjetë herë, në 60 milionë dollarë.

Drejtori ekzekutiv Dimitris Vasos nuk mundohet të jetë diplomatik ndaj konkurrencës. „Do të përdorim çdo armë të disponueshme për ta fituar betejën për shërbimin ndaj klientit", thotë ai. „Kompani si Sierra, Decagon e të ngjashme identifikohen si firma të inteligjencës artificiale gjeneruese. Qëllimi i tyre i vetëm është të zbatojnë inteligjencë artificiale gjeneruese dhe me këtë kufizojnë vetveten. Mund të keni bazuka, por nëse armiku është afër, ju duhet thikë."

Argumenti është më konkret seç tingëllon. Një pjesë e madhe e telefonatave që hyjnë në një qendër kontakti janë kërkesa për informacion bazë - gjendje llogarie, statusi i porosisë, orari i punës. Për këtë nuk nevojitet një model i madh gjuhësor që kushton para në çdo pyetje. Vasos pretendon se pikërisht prandaj Omilia ka ekonomi të shëndetshme për njësi si për vete ashtu edhe për klientët, dhe pikërisht prandaj nuk i janë dashur injeksione të mëdha kapitali si konkurrentëve.

„Në vitet e ardhshme do të shohim se do të mbijetojnë kompanitë që ofrojnë kthim real të investimit", thotë Vasos. „Nuk na pengon që për momentin nuk jemi aq tërheqës sa ElevenLabs dhe Sierra në LinkedIn. Ne na intereson rritja e qëndrueshme dhe vendosja e themeleve për një kompani me një miliard dollarë të ardhura në tre vitet e ardhshme."

Lista e klientëve e mban deklaratën në këmbë: Capital One, Discover, RBC, DWP, PSEG. Fokusi më i ri janë zinxhirët e ushqimit të shpejtë që futën porositjen me zë - Taco Bell tashmë është klient, me teknologji të vendosur në mbi 1.000 lokale, ndërsa janë në rrjedhë bisedime me edhe dy zinxhirë amerikanë. Kompania ka rreth 500 të punësuar dhe pret të arrijë 600 deri në fund të vitit.

Ka edhe një histori që Vasos e hedh poshtë. Vitin e kaluar u transmetua se një gabim në sistemin e porosive të Taco Bell i mundësoi një përdoruesi të porosiste 18.000 gota ujë. Vasos pretendon se kjo kurrë nuk ka ndodhur dhe se regjistrat e Omilias nuk tregojnë një ngjarje të tillë. Kushdo që ka të drejtë, rasti tregon si duket automatizimi kur shkon shtrembër - dhe pse një firmë që punon njëzet e katër vjet në këtë fushë është e kujdesshme se kur ta ndezë fare makinën.

Për lexuesin ballkanik këtu ka diçka më shumë se edhe një raund financimi. Një firmë greke, e themeluar në kohën kur „inteligjenca artificiale" ishte term akademik, sot faturon banka amerikane dhe mban teknologji në një mijë restorante. Rruga ka qenë e ngadaltë - dy raunde kapitali për njëzet e katër vjet është thuajse pamundësisht ngadalë sipas masave të industrisë së sotme. Pyetja që mbetet është nëse ky ritëm është dobësi apo pikërisht arsyeja pse firma ende ekziston.