Në Bolonjë ekziston një ndërtesë nga të pesëdhjetat e quajtur „Rezidenca ai Pini“, veprim i geometrit Enriko Skjavina. Shtatëdhjetë vjet më vonë, mbesa e tij - arkitektja Martina Gajba nga studioja MpiuG - bashkoi dy banesa në të në një mansardë. Kjo nuk është e dhënë për galerinë. Kjo sqaron pse asnjë element origjinal nuk u shkatërrua.

Tulla e dukshme, betoni dhe dritaret e vazhdueshme mbetën. Kjo është e kundërta e atij që tek ne ndodh me secilën banesë të atij generacioni: gjëja e parë që hyn është çekiçi, e gjëja e parë që ikën është ajo që ndërtesën e bën të njohshme. Këtu vendimi ishte të punohet me ekzistuesin, e jo kundër tij.

Oxhaku si aks i banesës

Oxhaku është centri vizual dhe simbolik, i përpunuar në një ton bronzi të errët të furçuar që pastaj paraqitet në ndërprerësat dhe komandat nëpër të gjithë shtëpinë. Pjesa e ditës është në tone gri të ndritshme, me bibliotekë të zezë nga dysheme deri në tavan dhe një llambë dyshemeje me abazhur nga fibra bimore. Këtu futen tre materialet që përsëritet gjithkund: dushk i përpunuar termikisht, gëlqere në mure dhe bronz.

Dhoma e ngrënies që nuk ka frikë nga ngjyra

Pranë dhomës së ditës qëndron një tavolinë nga dru i errët me gjashtë karrige të tapicuara në të kaltër të thellë. Mbi një kredencë të lakuar në të kaltër elektrike varet një pikturë në stil secesioni nga fillimi i shekullit të njëzetë - dhe pikërisht nga ajo është nxjerrë e gjithë paleta e projektit: tone të kaltër, të gjelbra të zbutura dhe një ton ari të vjetër. Dy llamba murore prej tunxhi dhe vazo porcelani në të kaltër e të bardhë e mbyllin kompozicionin.

Kuzhina, personale dhe efikase

Kuzhina qëllimisht kontraston me dhomën e ngrënies - dollapë në gri grafit, ishull me sipërfaqe nga çeliku i pandryshkshëm dhe dru i errët, frigorifer i fshehur pas paneleve të lakuara. Sistemi për shtëpi të mençur By-me Plus menaxhon ndriçimin dhe aparatet përmes komandave diskrete murore që futen në dizajn në vend që të dalin nga ai.

Dhoma e gjumit si strehë

Krevat i zi me baldakin, tapet me vija gri, pikturë mbi kokëz. Tekstil nga velur kafe, llamba për lexim në bronz të furçuar, jastëkë neutralë. Sistemi vetë rregullon ndriçimin sipas kohës së ditës. Banja është lidhur me dhomën e gjumit përmes një kalimi të mbuluar me të njëjtin tapet - lëvizje që tranzicionin e bën të padukshëm.

Banjë me vaskë të lirë

Vaskë e lirë me linja të butë, bateri e kromuar montuar në dysheme, radiator vertikal për peshqirë. Pllaka në ton taupe dhe mermer rreth lavamanit - materiale që kthehen kah epoka e ndërtesës vetë, në vend që të shtihen se banesa është e re.

Dhoma e fëmijës dhe dhoma për televizion

Në dhomën e fëmijës ka kokëz të tapicuar në të kaltër të errët, jastëkë të kuq me motive lulesh e zogjsh dhe raft të inkorporuar renditur sipas ngjyrave. Dhoma për televizion është pjesa më e lirë e banesës: raft nga dysheme deri në tavan që e fsheh televizorin pas librave, dy kolltuqe rozë të zbehtë, tabure me print zebre dhe divan me tapicim shumëngjyrësh në tone të kaltër, rozë dhe ari - e njëjta paletë secesioni, vetëm me zë.

Terasa si kopsht varës

Shkallë spirale çojnë deri në terasë me divanë dhe kolltuqe neutrale të rrethuar me vegjetacion të dendur. Kamerat e mbikëqyrjes janë inkorporuar ashtu që nuk shihen - e njëjta logjikë si te ndërprerësat.

Çfarë mësuam në fakt nga kjo banesë? Asgjë për buxhetin, sepse ai nuk është publikuar, dhe asgjë që mund drejtpërdrejt të zhvendoset në një banesë shkupjane. Por një vendim përcillet gjithkund dhe nuk kushton asgjë: kush i kthehu vëmendjen çfarë ka ndërtesa para se të vendosë çfarë do të vendosë në të. Kjo është pjesa që tek ne më shpesh kapërcehet - dhe e vetmja që nuk mund të blihet më vonë.