Tre vjet e gjysmë pasi doli ChatGPT dhe pasi numri i përdoruesve javorë arriti 900 milionë, OpenAI publikoi një version të veçantë për adoleshentët. Jo pas ndonjë hulumtimi, jo pas ndonjë studimi - pas një vargu padish të lidhura me vetëvrasje të miturish dhe me ndikimin e çet-botëve mbi shëndetin mendor.

Radhitja është ajo që e mban gjithë historinë. Mbrojtja nuk ekzistonte në fillim, as pasi produkti u bë global, as kur shkollat nisën të luftojnë me detyra shtëpie të shkruara nga makina. Erdhi pasi u përfshinë avokatët.

Çfarë përmban versioni i ri? Së pari, një regjim për mësim. Në vend të një përgjigjeje të gatshme, boti kthen pyetje udhëzuese dhe të çon hap pas hapi nëpër materialin. Së dyti, kujtues që shfaqen kur sistemi vlerëson se adoleshenti po përpiqet të kopjojë në vend që të kuptojë - atëherë e shtyn drejt regjimit për mësim. Ka edhe kuize, vizualizime, dhe një kontroll me të cilin prindi ose kujdestari vendos nëse regjimi për mësim është i ndezur si parazgjedhje.

Së treti, mbrojtjet për moshën tani janë të ndezura paraprakisht dhe, sipas kompanisë, duhet ta zvogëlojnë ekspozimin ndaj përmbajtjes së dëmshme ose të papërshtatshme. OpenAI i referohet parimeve të veta për përdoruesit nën 18 vjeç, për të cilat pretendon se mbështeten në „shkencën e zhvillimit dhe udhëzimet e ekspertëve”. Prindërit marrin njoftime për sigurinë dhe mundësinë të vendosin orë të qeta.

Mbetet një pyetje së cilës asnjë komunikatë nuk i përgjigjet: sa e vështirë është kjo të anashkalohet. Adoleshentët janë jashtëzakonisht të aftë në anashkalimin e kontrolleve prindërore - kjo nuk është supozim, kjo është ajo që çdo brez prindërish e zbulon me vonesë. Derisa regjimi të mos kalojë një test të vërtetë në kushte shkollore, premtimet mbeten premtime.

OpenAI paralajmëroi edhe partneritet me CodeAI për t'i mësuar adoleshentët si funksionon inteligjenca artificiale dhe si ta kundërshtojnë. Kompania tashmë ka edhe një version të veçantë për mësimdhënësit me qasje institucionale.

Te ne shkollat nuk e kanë të hapur këtë debat, por kjo nuk do të thotë se problemi mungon - do të thotë vetëm se nuk ka kush ta matë. Kur një kompani së pari e merr gjithë tregun, e pastaj nis të mendojë për përdoruesit më të rinj, kjo nuk është lëshim. Ky është orar.