Dibra ka burime me ujë të pijshëm cilësor - e megjithatë mbeti pa ujë gjatë ditës. Kur kursimi varet vetëm nga qytetari, zakonisht diçka tjetër po prishet në heshtje.

Ndërmarrja publike komunale „Standard” ka vendosur kufizime shumëorëshe të ujit në Dibër dhe rrethinë, me fuqi nga 1 korriku. Arsyeja, sipas ndërmarrjes, është konsumi i tepërt ditor që e zbraz sistemin - mes tjerash edhe përdorimi i ujit të pijshëm për ujitjen e kopshteve dhe për larjen e oborreve e sipërfaqeve. Kufizimet janë të shpërndara sipas lagjeve: Kosovrasti i Poshtëm (me kompleksin banjar) mbetet pa ujë nga ora 10 deri në 13, kurse Venec 1, Venec 2, Taranik dhe Qernanica nga ora 13 deri në 16.

Ndërmarrja porositi se masa do të mbetet në fuqi derisa të përmirësohet gjendja dhe bëri apel për përdorim racional të ujit nga burimet Rosoki, të cilin e përshkruan si ujë të pijshëm cilësor. Apeli është i kuptueshëm - por edhe tepër i rehatshëm. Sepse gjithë pesha e zgjidhjes bie mbi shpinën e qytetarit: ti mos ujit, ti mos laj oborrin, ti kurse. E çfarë bën sistemi para se uji të arrijë te rubineti yt?

Kjo është pyetja që rrallë e dëgjojmë kur vera sjell kufizime. Dibra nuk është vetëm - çdo verë nëpër Maqedoni përsëritet e njëjta pamje: temperatura të larta, konsum i shtuar dhe masa urgjente, sikur çdo vit vapa vjen befas. Problemi është se shumë komuna me dekada nuk kujdesen vërtet për humbjet e ujit të pijshëm në rrjetet e veta. Uji që rrjedh nëpër gypa të plasur nën tokë nuk shfaqet askund në apele - atje fajtori është gjithmonë vetëm qytetari me zorrën në kopsht.

Kufizimi do të zgjasë derisa të ftohet moti, e pastaj të gjithë do ta harrojnë - deri verën tjetër. Pyetja që mbetet është nëse dikush fare i mat humbjet në sistem, apo është më lehtë çdo verë të ndizet i njëjti orar dhe i njëjti apel. Sepse uji që buron si cilësor, por nuk arrin te rubineti në mesditë, nuk është problem i konsumatorit - por i atyre që me vite duhej ta mirëmbanin rrjetin.