Spërkatjet numërohen, të sëmurët gjithashtu - dhe të dyja shifrat rriten

Qyteti i Shkupit numëron trajtimet që nga 7 maji, ndërsa opozita numëron pacientë. Këtë javë numri i të vdekurve nga ethet e Nilit Perëndimor arriti në katër, dhe nga më pak se një rast në javë u kalua në dymbëdhjetë brenda shtatë ditësh. Ndërkohë, dezinsektimi i trembëdhjetë në Shkup u krye ndërsa në infektiv tashmë kishte të sëmurë, me edhe njëzet spërkatje të planifikuara deri në fund të sezonit.

E gjithë debati u reduktua në një kalendar - kush spërkati kur, sa herë, sipas cilit elaborat. Mungon e vetmja gjë që ka kuptim të matet: çfarë ndryshoi në terren pas secilës prej atyre spërkatjeve. Inspektorati tani po verifikon nëse komunat vërtet spërkatën ashtu siç shkruhet në dokumente, ndërsa analizat u hodhën nga dyzet në vit në tetë në ditë pasi sëmundja ishte tashmë këtu. Numri i trajtimeve nuk është provë efekti. Është provë aktiviteti.

Kur kontrolli funksionoi, erdhi nga jashtë

Verifikimin më bindës të kësaj jave nuk e bëri asnjë institucion i yni. Një laborator bullgar gjeti formetanat mbi kufirin e lejuar në 11,6 tonë speca maqedonas - njoftimi i tretë evropian që nga viti 2023. Pyetja që asnjë përgjegjës nuk e hap nuk është se kush do të paguajë asgjësimin e ngarkesës, por çfarë ndodhi me të njëjtën korrje që nuk shkoi për eksport.

Po atë javë Tabanoci tregoi se 33.722 gjoba mbetën të paarkëtuara, sepse targa e huaj ishte një dalje nga sistemi. Kur ajo dalje u mbyll, arrestimi i parë u bë nga një kamerë që lexon targa, jo nga një patrullë. Mekanizmi funksionon. Thjesht nuk ishte i yni - as laboratori, as, deri para pak ditësh, zakoni i verifikimit.

E hartuar nuk do të thotë e zbatuar

Qyteti i Shkupit hartoi hartën e tri pikave që përmbyten pas çdo shiu të fortë dhe përgatiti zgjidhje teknike. Përgatiti - nuk zbatoi. Distanca mes këtyre dy foljeve është e gjithë historia e kësaj jave.

I njëjti model përsëritet kudo. Linja 37 u kthye me trase të re, por me katër nisje dhe një hendek gjashtëorësh në mes të ditës - orar për nxënësit e shkollës së mesme, jo për një lagje. E-aplikimi për universitetin ekziston dhe plotësohet elektronikisht, pastaj studenti shkon ta dorëzojë fizikisht në dyzet gradë. Secili prej këtyre rasteve ka një dokument të përfunduar për një punë të papërfunduar.

Zjarri ende e dikton orarin

Këtë javë Ushtria u vendos parandaluese për herë të parë këtë verë - por kjo erdhi pasi brenda njëzet e katër orësh u raportuan tridhjetë e shtatë zjarre dhe te Çanishta zjarri u nda në katër krahë. Parandalimi që mbërrin në muajin e tretë të sezonit është ende reagim, vetëm me emër më të mirë.

Pamjen më të qartë e dha Kumanova, e cila shuan zjarret e komunave fqinje pa marrë asnjë denar prej tyre. Njerëzit dhe automjetet dalin, puna kryhet, dhe fatura mbetet te ai që u nis i pari. Kjo nuk është sistem - kjo është vullnet i mirë që mban vendin e një sistemi.

Dosja ekziston. Emri i përgjegjësit jo

Pas pesë vjetësh, tri prokurore dhe asnjë aktakuze, çështja e spitaleve modulare u mbyll për mungesë provash. Një çështje e mbyllur nuk është pafajësi, por për katërmbëdhjetë familjet nga Tetova dallimi është thjesht teorik.

Po atë javë mësuam se për 1,6 milionë euro po vendosen pllaka graniti në një parking për deputetët, në një tokë që një firmë e bleu në ankand publik për 333.000 euro para se ligji t'i ndalonte ndërtimin. Dëmshpërblimi nuk përmendet në asnjë komunikatë. Ndërsa një 82-vjeçar nga Velesi u ndalua sepse e rrihte gruan me vite - sistemi reagoi, por reagoi i fundit.

Ajo që i lidh të gjitha këto histori nuk është mospuna. Punë kishte, dhe mjaft. Problemi është se kudo matej lëvizja e vetë institucionit - sa herë u spërkat, sa zgjidhje u hartuan, sa hetime u hapën - ndërsa shifra që e vetmja ka kuptim, ajo e të sëmurëve, e të përmbyturve dhe e familjeve pa vendim, lëvizte në drejtim të kundërt. Paga mesatare ra në 48.381 denarë, edhe një shifër që askush nuk e numëron me zë. Matja u bë zëvendësim i rezultatit, dhe është e rehatshme pikërisht sepse mund të verifikohet - ndërsa rezultati jo.