Kryetari i komunës së Shkupit Orce Đorđievski e pranon: ka dështime me grumbullimin e mbeturinave. Dhe menjëherë premton: brenda dhjetë ditësh do të arrijnë rreth 2.500 kontejnerë të rinj, plus kamionë të rinj - gjithsej 60, në vend të 16 të mëparshëm.

Shifrat në shikim të parë tingëllojnë mirë. Por konteksti është i tmerrshëm. Kur kryeqyteti i shtetit ka vetëm 16 kamionë funksionalë për mbeturina për një qytet me mbi 500.000 banorë, kjo do të thotë se secili prej tyre duhet të mbulojë 30.000 qytetarë në ditë. Kjo është thjesht e pamundur - dhe kjo është arsyeja pse muajt e fundit kontejnerët në Aerodrom, Karposh, Çair dhe Gazi Babë ishin tejmbushur, ndërsa mbeturinat në rrugë qëndronin me ditë.

„Sfida kryesore është numri i pamjaftueshëm i kontejnerëve në disa lokacione në qytet", deklaroi kryetari. Ky është gjuhë diplomatike për atë që çdo shkupjan e sheh me sy: disa kontejnerë për një bllok me 200 familje, që mbushen për 4 orë dhe pastaj mbeten të hapur dhe tejmbushur 48 orët e ardhshme.

Tani po vijnë 2.500 kontejnerë të rinj dhe 44 kamionë të rinj. Investim i rëndësishëm. Por pyetja është: çfarë po ndodhte 7 vitet e fundit? Kush merrte vendime për blerjen e mjeteve dhe kontejnerëve? Dhe sa „bashkëpunëtorë" partiakë merrnin honorare këshillimi ndërkohë që Shkupi po kthehej në deponi? Ballkani këtë e di përmendsh. Dhe gjithmonë paguan dyfish - një herë për punë të pakryer, pastaj për ta riparuar.

Për shkupjanin e zakonshëm pyetja mbetet praktike: kur do të shoh kontejnerë të rinj në bllokun tim? Dhe kur do të grumbullohen mbeturinat rregullisht? Kjo është ajo që kryetari duhet të përgjigjet - jo në një konferencë shtypi, por në terren. Dhjetë ditë nuk është kohë e gjatë. Do të shohim.