Скопскиот градоначалник Орце Ѓорѓиевски признава: има пропусти со собирањето на отпадот. И веднаш ветува: за десетина дена ќе пристигнат околу 2.500 нови контејнери, плус нови камиони – вкупно 60, наместо претходните 16.

Бројките навидум звучат добро. Но контекстот е кучешки. Кога главниот град на државата има само 16 функционални камиони за смет за град од над 500.000 жители, тоа значи дека секој од нив треба да обработи 30.000 граѓани дневно. Тоа е едноставно невозможно – и тоа е причина зошто во последните месеци контејнерите во Аеродром, Карпош, Чаир и Гази Баба беа прелевани, а смет на улиците траеше денови.

„Главниот предизвик е недоволниот број на контејнери на одредени локации низ градот”, изјави градоначалникот. Тоа е дипломатски јазик за она што секој скопјанин го гледа со свои очи: неколку контејнери на еден блок од 200 семејства, кои се полнат за 4 часа и потоа остануваат отворени и преливани за следните 48.

Сега доаѓаат 2.500 нови контејнери и 44 нови камиони. Тоа е значајна инвестиција. Но прашањето е: што се случуваше последните 7 години? Кој донесуваше одлуки за набавка на возила и контејнери? И колку партиски „соработници” наплаќаа консултантски хонорари додека Скопје се претвораше во депонија? Балканот ова го знае напамет. И секогаш плаќа двапати – еднаш за неработени работи, потоа за нивно поправање.

За потрошувачот скопјанин, прашање остане практично: кога ќе видам нови контејнери на својот блок? И кога сметот ќе се собира редовно? Тоа е она што градоначалникот треба да го одговори – не на јавна прес-конференција, туку на терен. Десет дена не е долго време. Ќе видиме.