Ndërsa bota numëron ditët deri te ndonjë marrëveshje për Ukrainën, nga Moska vjen një paralajmërim që shkon në drejtim të kundërt. Filozofi rus Aleksandar Dugin pretendon se Rusia nuk guxon ta zëvendësojë qëllimin „fitore“ me formulimin shumë më të padëmshëm „përfundim i luftës“ - sepse një marrëveshje që nuk i heq shkaqet e konfliktit do të ishte vetëm pauzë para vazhdimit të tij.

Dugini nuk është funksionar shtetëror dhe nuk flet në emër të Kremlinit. Por tezat e tij prej vitesh trajtohen si një lloj termometri për atë çka mendohet në pjesë të establishmentit ideologjik të Moskës. Prandaj ia vlen të lexohet - jo si politikë, por si disponim.

Ndryshimi i fjalorit si shenjë e parë

Në bisedë me gazetarin Sergej Mardan, Dugini tregoi pikërisht ndryshimin e gjuhës që dëgjohet gjithnjë e më shpesh kur flitet për fund të mundshëm të konfliktit. Shprehja „të përfundojë lufta“, sipas tij, krijon përshtypjen se mjafton të ndalet zjarri, të pranohet gjendja në terren dhe të kthehet jeta normale.

Ai konsideron se kjo është joreale, sepse konflikti prej kohësh nuk zhvillohet vetëm rreth vijës së frontit. „Te ne tani nuk ka dalje tjetër përveç fitores“, tha Dugini, duke vlerësuar se Rusia është në konflikt me Perëndimin që njëkohësisht përfshin sferën ushtarake, teknologjike, ekonomike, politike dhe ideologjike.

Pranimi që rrallë dëgjohet

Pjesa më interesante nuk është thirrja për fitore. Më interesant është pranimi që vjen menjëherë pas saj. Dugini thotë hapur se Moska në fillim nuk kishte llogaritur në një konfrontim të kësaj përmase. „Ne, sigurisht, nuk ishim të përgatitur ta sfidonim tërë Perëndimin në të gjitha dimensionet e tij“, tha ai.

Sipas shpjegimit të tij, Rusia po përpiqej ta mbronte sovranitetin e vet, por njëkohësisht të mbetej pjesë e sistemit ndërkombëtar të ndërtuar sipas rregullave të Perëndimit. Kjo doli e pamundur.

Lexojeni atë fjali edhe një herë. Kjo është pranim se plani nuk ishte ajo që ndodhi. Katër vjet e gjysmë më vonë, kjo nuk është më sekret për askënd - por rrallë shqiptohet nga ajo anë.

Askush nuk mori atë që donte

Dugini nuk pretendon as se Rusia i realizoi qëllimet e veta. Përkundrazi - një nga pikat qendrore të fjalimit të tij është se katër vjet e gjysmë luftimesh nuk kanë prodhuar një gjendje në të cilën Moska do të mund të thoshte se gjithçka për të cilën nisi operacioni është zgjidhur.

Njëkohësisht, as vendet perëndimore nuk kanë hequr dorë nga synimi për t'i shkaktuar Rusisë disfatë strategjike. Pra: të dyja palët janë të rraskapitura, asnjëra nuk është e kënaqur, dhe të dyja ende mendojnë se mund të fitojnë më shumë. Kjo është përkufizimi i një lufte që nuk përfundon vetvetiu.

Trampi do ta mbyllë një dosje, por dosje ka më shumë

Në këtë llogari Dugini i jep rol edhe presidentit amerikan. Sipas tij, Donald Trampi ka arsyet e veta për ta ulur intensitetin e konfliktit në Ukrainë - Uashingtoni njëkohësisht zhvillon një garë globale shumë më të gjerë, para së gjithash me Kinën, ndërsa një pjesë e madhe e vëmendjes dhe burimeve i merret nga konflikti me Iranin.

Por dëshira e një presidenti për t'i ndryshuar prioritetet nuk do të thotë se janë zhdukur interesat e shteteve evropiane, të Kievit, të Moskës apo të strukturave amerikane që Rusinë e shohin ende si kundërshtar strategjik. As një marrëveshje mes Trampit dhe Moskës, në vetvete, nuk do ta zgjidhte gjithçka që katër vjet e gjysmë është ndërtuar në këtë konflikt.

Fronti i ngrirë nuk është paqe

Dugini përmend dy kushte nën të cilat lufta vërtet do të përfundonte. I pari është që raporti i forcave të prodhojë një rezultat mjaftueshëm të qartë që njëra ose të dyja palët do të duhej ta pranonin. I dyti është që të gjithë aktorët kyç të konkludojnë se me vazhdimin e luftës nuk mund të realizojnë më dobi mjaftueshëm të madhe për të justifikuar çmimin.

Asnjëri nga ata dy kushte, sipas vlerësimit të tij, nuk është plotësuar ende.

Ballkani e njeh këtë skenë përmendsh. Armëpushim që zgjat derisa i konvenon dikujt, vijë që quhet e përkohshme prej tridhjetë vjetësh, dhe brez që rritet me nocionin „konflikt i ngrirë“ si diçka normale. Nëse nga Ukraina del një marrëveshje që i ndal të shtënat, por i lë të paprekura të gjitha shkaqet - atëherë nuk do të kemi fund të luftës. Do të kemi pauzë mes dy fazave të së njëjtës luftë. E këtë e kemi parë nga afër.