Dy shtëpi të pavarura prognozash, dy llogaritje, një përfundim: dimri 2026/2027 në Evropë do të sjellë dukshëm më pak dëborë se mesatarja. Shkaku rri në skajin tjetër të planetit, në ujërat e ngrohta të Paqësorit tropikal.

El Ninjo, cikli që shfaqet kur uji i Paqësorit tropikal është pazakonisht i ngrohtë, nuk mbetet aty ku fillon. Ai i zhvendos rrymat e mëdha atmosferike që vendosin se ku do të shkojnë stuhitë, ku do të bjerë shiu dhe ku do të zbresë ajri i ftohtë. Kushtet e tanishme tashmë janë të theksuara, ndërsa modelet tregojnë se kulmi mund të vijë nga fundi i vjeshtës ose në fillim të dimrit. Nëse prognozat konfirmohen, kjo do të jetë mes episodeve më të forta të regjistruara deri tani.

Çfarë do të thotë kjo për malet tona

Te El Ninjo i fortë skema është e njohur: rrjedhje më e shpeshtë e ajrit të ngrohtë atlantik drejt kontinentit, sisteme të forcuara të presionit të lartë në jug dhe temperatura që në lartësi më të ulëta mbidetare thjesht janë tepër të larta që dëbora të mbahet. Modeli evropian i ECMWF-së parashikon sezon të dobët dëbore për pjesën më të madhe të kontinentit, me përjashtim të masiveve malore si Alpet dhe zonat më të ftohta veriore e verilindore.

Prognoza për sezonin e skijimit varet nga lartësia. Mbi 1.800 deri 2.000 metra, gjasat për bazë cilësore natyrore dëbore mbeten solide. Nën atë kufi, rrjedhja dominuese e butë atlantike nuk lë shumë hapësirë.

Muaj pas muaji, pa përmirësim

Dhjetori sjell sasi nën normale dëbore në rrafshinat e pjesës më të madhe të Evropës, përveç në veriun e skajshëm - rrymat perëndimore dhe jugperëndimore sjellin lagështi, por edhe temperaturë tepër të lartë. Janari nuk sjell ndryshim: kurrizet e presionit të lartë në jug mbahen. Shkurti, muaji kur zakonisht bie më së shumti, sipas modelit sjell deficitin më të madh pikërisht në Evropën qendrore, perëndimore dhe jugore.

Modeli britanik i UKMO-së e mbulon periudhën nëntor-janar dhe arrin te e njëjta pamje, me një dallim - nuk parashikon as dëborë të shtuar në zonat më të larta të pjesës qendrore. Nëntori sipas tij do të sjellë deficit të përhapur dhe nisje jashtëzakonisht të vonshme të sezonit, madje edhe në male.

Më pak nuk do të thotë aspak

Kjo është pjesa që më së shpeshti humbet në përkthim. Sasitë nën normale nuk do të thonë dimër pa dëborë. Do të thonë më pak se mesatarja historike - një zonë që zakonisht merr një metër në vit, në një sezon të tillë mund të përfundojë me njëzet centimetra. Valë të veçanta të ftohti dhe episode të bollshme dëbore mbeten krejtësisht të mundshme; prognozat sezonale tregojnë trend, jo datë.

Ia vlen të dihet edhe çfarë nuk janë këto shifra. Ato janë vlerësime sezonale afatgjata, të bëra tre muaj përpara, ndërsa atmosfera rrallë i përmbahet orarit. Por kur dy modele të pavarura, ai evropian dhe ai britanik, tregojnë të njëjtin drejtim, ky është sinjal që edhe lexuesi më skeptik vështirë e hedh poshtë.

Për një rajon ku të ardhurat dimërore nga malet nuk janë buxhet rezervë por kryesor, dhe ku uji nga mbulesa e dëborës shpenzohet gjithë verën, kjo nuk është prognozë për skijim. Kjo është pyetje për pranverën.