Dy vjet pas dasmës, Jordi Krus dhe Rebeka Lima e hapën shtëpinë ku jetojnë - dhe ajo nuk është ajo që pritet nga një kuzhinier me yje Mishlen. Nuk ka kuzhinë si ekspozitë, nuk ka mermer si deklaratë. Ka një shtëpi të projektuar nga një arkitekte që jeton në të, çka është dallim që shihet në çdo hapësirë.

Shtëpia është në periferi të Barcelonës, qëllimisht jashtë qendrës. Krusi është kuzhinier me pesë yje dhe fytyrë e një gare televizive, Lima është arkitekte braziliane dhe sipërmarrëse në modë. Kanë dy fëmijë, Noan dhe Nikon. U njohën përmes një miku të përbashkët dhe pritën një vit të tërë para daljes së parë - e dhënë që thotë më shumë për të dy sesa i gjithë përshkrimi i brendisë.

Drita është e para, gjithçka tjetër e dyta

Materiali bazë i kësaj shtëpie nuk është lisi as guri - por drita e ditës. Sipërfaqet e mëdha prej qelqi i fshijnë kufijtë mes brendisë dhe jashtësisë, ndërsa parmakët e tarracave janë prej qelqi pa kornizë që të mos presin asnjë pamje. Ky është vendim që kushton, dhe që paguhet me faktin se shtëpia nuk ka ku të fshihet: çdo send i panevojshëm shihet.

Paleta është neutrale - tone gri, të bardha dhe tokësore - ndërsa materialet janë lis natyror, çelik i pandryshkshëm, gur i çelët, qeramikë dhe polikarbonat i tejdukshëm. Stili që Lima e emëron është minimalizëm i ngrohtë me thelb mesdhetar. Në dhomën e ndenjes dominon një divan gri në ton perle me linja organike, tepër i madh për hapësirën sipas çdo teksti shkollor, dhe pikërisht prandaj funksionon.

Kuzhina është profesionale, por nuk është skenë

Kuzhina është epiqendra dhe është e hapur drejt pjesës tjetër të përdhesës. Ka një ishull monolit me sipërfaqe pune antracit, aspirator profesional të vendosur ashtu që komunikimi mes pjesëve të kuzhinës të mos ndërpritet, dhe çelik të pandryshkshëm të llojit që gjendet në restorante. Depozitimi është i fshehur në sistemin pa doreza - pa doreza, pa zhurmë vizuale.

Por ajo që e veçon është rafti i hapur: gjithçka që përdoret çdo ditë është në dorë, e dukshme. Kuzhinieri që punon profesionalisht e di se kuzhina e mbyllur është kuzhinë më e ngadaltë. Ky është detaj që asnjë dizajner pa përvojë në restorant nuk do ta propozonte.

Dhoma e gjumit dhe tarraca që e zgjat

Në dhomën e gjumit qëndron një kokë krevati prej lisi e punuar me porosi, e projektuar arkitektonikisht, jo dekorativisht. Shtresat janë të bardha me blu të errët në formë hojeje. Dhoma del në një tarracë private me mbyllje qelqi dhe shezlongë, prej nga shihet Barcelona.

Jashtësia është shtëpi e dytë

Këtu janë dy hapësira të veçanta për ngrënie. Njëra ka shkallë spirale metalike, tavolinë me sipërfaqe qelqi, karrige në ngjyrë kocke dhe oxhak. Tjetra është tarracë më e madhe me kuzhinë të inkorporuar, oxhak qeramik dhe karrige polikarbonati të tejdukshme - zgjedhje që qëllimisht zhduket nga pamja për të mos e prerë panoramën.

Kopshti ka pishinë të ngritur, shkallë guri dhe kaktusë skulpturorë të lartë të llojit euforbia ingens në enë të bardha qeramike. Tonet ranore e lidhin tërë jashtësinë me brendinë. Shkallët spirale i lidhin nivelet pa pengesë vizuale - çka është më e vështirë të realizohet sesa të shkruhet.

Çfarë nga kjo vërtet mund të merret

Jo pishina, kuptohet. Por tri gjëra nga kjo shtëpi nuk kërkojnë buxhet: rafti i hapur në vend të elementit të mbyllur në kuzhinë, paleta neutrale e qëndrueshme në vend të grumbullimit të ngjyrave, dhe rregulli që gjithçka që nuk përdoret çdo ditë nuk qëndron në vend të dukshëm. Ky është dallimi mes një shtëpie të rregullt dhe një shtëpie që duket e shtrenjtë - dhe shpesh janë e njëjta gjë.

Krusi rregullin e vet e thotë më thjesht: kur ka ditë të lirë, më së shumti do ta kalojë në shtëpi, duke zgjidhur gjërat që presin. Lima, nga ana e saj, thotë se ai është njeri shumë i qetë, i përkushtuar ndaj familjes dhe partneri më i mirë që mund të kishte. Shtëpi e projektuar për të qëndruar në të, jo për t'u fotografuar - megjithëse, ja, e fotografuan.