Sipas të dhënave të fundit të shërbimit evropian statistikor për vitin 2025, të rinjtë në Kroaci braktisin shtëpinë e prindërve në moshën mesatare prej 31,5 vjetësh. Mesatarja e Bashkimit Evropian është 26,3. Kjo është diferencë mbi pesë vjet dhe vendi i fundit në të gjithë Bashkimin. Vitin e mëparshëm numri ishte 31,3 - pra nuk përmirësohet, por ngadalë rritet.

Pas Kroacisë pasojnë Greqia dhe Sllovakia me rreth 30,9 vjet, e pastaj Spanja dhe Italia me 30,2. Pjesa jugore dhe jugsllore e Evropës janë renditur njëra pas tjetrës në fund të kësaj liste, gjë që vetvetiu tregon se nuk bëhet fjalë për karakter nacional, por për diçka që u është e përbashkët atyre ekonomive.

Finlandezët ikin një dekadë më parë

Në fundin tjetër të tabelës qëndrojnë finlandezët, që pavarësohen rreth moshës 21. Pas tyre janë Danimarka me 21,8 dhe Estonia e Lituania me 22,7. Diferenca mes Kroacisë dhe Finlandës është gati saktësisht dhjetë vjet - një dekadë e tërë jete në dhomën e fëmijërisë.

Statistika evropiane vëren edhe se mesatarja në nivel të Bashkimit lëviz rreth 26 vjetëve tashmë më shumë se dy dekada. Pra mesatarja evropiane qëndron e qetë, e fundi largohet nga ajo.

Punojnë, e sërish jetojnë në shtëpi

Të dhëna më e rëndësishme nuk është mosha, por ajo që e sqaron. Në vitin 2025, 75,3 përqind e të rinjve të moshës 18 deri 34 vjeç në Kroaci jetuan me së paku një prind. Mesatarja e Bashkimit është 49,8 përqind. Dhe jo, ato nuk janë të gjithë studentë e të papunë: Kroacia është mes vendeve ku më shumë se gjysma e të rinjve që jetojnë me prindërit punojnë me kohë të plotë.

Kjo është fjalia që shkatërron çdo tregim të komod sqarues për një generatë të përkëdhelur. Njeriu që punon me kohë të plotë dhe nuk mund t'i lejojë vetes kulm të vetin nuk ka problem me ambicie. Ka problem me çmim.

Llogaria është në banesat

Analiza e Komisionit Evropian për vitin 2026 e tregon këtë drejtpërdrejt: ofertë e kufizuar për qira afatgjatë, mangësi banesash sociale dhe ofertë shumë e vogël pikërisht atje ku kërkesa është më e madhe. Komisioni vlerëson se Kroacisë i mangojnë rreth 230.000 njësi banesore - e njëkohësisht një numër i madh banesash ekzistuese qëndrojnë të zbrazëta ose jashtë tregut afatgjatë të qirasë.

Banesa të zbrazëta dhe njerëz që nuk kanë ku të jetojnë, në të njëjtin vend, në të njëjtën kohë. Kjo nuk është mangësi ndërtimi, kjo është zgjedhje si shfrytëzohet ajo që është ndërtuar.

Askush nuk mblodhi numër të ngjashëm për ne, por pejzazhi është i njohshëm: ndërtim i re që e blen kush që nuk do të jetojë në të, qira që han pjesë më të madhe të pagës sesa hante para pesë vjetësh, dhe një tridhjetëvjeçar që sërish zgjohet në dhomën në të cilën studioi për maturë. Pyetja nuk është a do dukje numri tek ne më mirë. Pyetja është a e mat fare kush.