Pylli më i madh i mbjellë artificialisht në Evropën Perëndimore, 120 kilometra plazhe me duna dhe Pirenejtë që i dhurojnë një mikroklimë të privilegjuar - ky është Les Landes, një rajon në jugperëndim të Francës që shumica e turistëve e anashkalojnë për të mbërritur në vende më të njohura. Dhe pikërisht prandaj ia vlen të njihet.

Peizazhi që sot e shohim nuk është vepër e natyrës, por e një perandori. Në shekullin nëntëmbëdhjetë këtu kishte vetëm këneta dhe shqopishte, ku barinjtë e paktë duhej të mbanin këmbalce për të lëvizur nëpër ujë. Napoleoni III, duke kaluar nëpër rajon rrugës për në Biaric, vendosi ta thante tokën duke mbjellë pisha detare. Nisma pati sukses, dhe krahina e papërshtatshme u bë një trevë moçalore. Ndonjëherë edhe tekat perandorake lënë diçka të dobishme pas.

Kur gruaja e perandorit, aristokratja spanjolle Eugénie de Montijo, e shoqëronte burrin në udhëtime, një ndalesë e shpeshtë ishte Eugénie-les-Bains, një vendth me ujëra termale. Aty, para 50 vjetësh, çifti Christine dhe Michel Guérard krijuan Les Prés d'Eugénie - një pallat fshati nën shenjën e Relais & Châteaux, i rrethuar me kopshte të harlisura, i cili shpejt u bë një nga destinacionet e mëdha gastronomike të Francës. Restoranti që mban emrin e Michel Guérard, një pionier i kuzhinës së re, mban tri yje Michelin që nga viti 1977.

Nëse shtëpia e dytë e elitës është gastronomia, e para është deti. Nga mesi i shekullit njëzet, me ngritjen e surfimit, fshatra bregdetare si Hossegor, Seignosse dhe Capbreton u vendosën si destinacione për plazh dhe natyrë. Valët e plazhit Gravière, sidomos ato vjeshtore, tërhiqnin surfistët më të mirë dhe Hossegor u bë epiqendra e kampionateve ndërkombëtare. Sot këtu vjen dikush për valët, pyllin, liqenet dhe, mbi të gjitha, qetësinë që merret frymë.

Nëse surfistët janë zotër të detit, çiklistët sundojnë tokën - falë 600 kilometrave shtigjesh çiklizmi. Në agim mund t'i shohësh në tregun e Capbreton, pranë portit, duke blerë peshk të freskët, sidomos merlucin e famshëm. Pastaj pedalja deri te rezervati natyror Marais d'Orx, parajsë për vëzhguesit e zogjve, ose deri te Liqeni i Zi legjendar, për të cilin qarkullojnë legjenda po aq të errëta sa ujërat e tij.

Mënyra më e mirë për të vizituar Les Landes është me makinë. Nga San Sebastiani mbërrihet për rreth dy orë e gjysmë. Për një udhëtar ballkanik të mësuar me plazhe të mbipopulluara dhe hotele të renditura njëri pas tjetrit, është një pamje pothuajse e çuditshme: 120 kilometra rërë, dhe ende ka ku të merret frymë. Pyetja është vetëm sa gjatë do të mbetet kështu.