LSDM ka dalë me një kumtesë të ashpër duke pretenduar se gjysma e qeverisë së kryeministrit Hristijan Mickoski ka pasaporta bullgare. Pohimi - dhe fakti që LSDM-ja po e bën tani - meriton një analizë serioze.

Partia pretendon se VMRO-DPMNE ka refuzuar projektligjin e tyre që do t'u ndalonte ministrave, zëvendëskryeministrave dhe funksionarëve të kishin nënshtetësi të dyfishtë. Sipas LSDM-së, „gjysma e qeverisë së Mickoskit do të duhej të jepte dorëheqjen" nëse ligji do të miratohej.

Argumenti i LSDM-së: hipokrizia. Të njëjtët funksionarë që publikisht mbajnë retorikë nacionaliste për mbrojtjen e identitetit maqedonas, „në heshtje i kanë siguruar vetes dokumente evropiane" përmes nënshtetësisë bullgare. Zëvendëskryeministra, ministra, deputetë, kryetarë komunash dhe drejtorë - të gjithë me pasaporta bullgare, ndërsa nga tribuna mbajnë fjalime për „papërkulshmërinë e identitetit maqedonas".

Para se të zëmë anë, duhet shtruar një pyetje serioze. A ka LSDM-ja prova, apo vetëm supozime? Po flasim për pesë vetë apo pesëdhjetë? Kumtesa operon me përgjithësime - „gjysma e qeverisë" - por emrat konkretë dhe provat ende nuk janë nxjerrë.

Megjithatë, nëse VMRO-DPMNE me të vërtetë e refuzoi ligjin për ndalimin e nënshtetësisë së dyfishtë për funksionarët, kjo në vetvete është sinjal politik. Pse një parti që zyrtarisht ndërton platformë identitare kundër aspiratave bullgare do të refuzonte një ligj që mbron funksionarët e vet nga lojaliteti i dyfishtë?

Për votuesin maqedonas, ky është një moment i mirë për të shtruar pyetjen që politikanët e të gjitha palëve e shmangin: sa njerëz në institucionet maqedonase kanë në fakt pasaporta të vendeve që publikisht lobojnë kundër interesave kombëtare maqedonase? Jo vetëm bullgare - po edhe greke, serbe, të tjera. Kjo listë nuk ekziston si dokument publik. Dhe kjo është vendim i ndërgjegjshëm.

Në fund, ndërsa partitë i përdorin pasaportat bullgare si armë në llogaritë e tyre të ndërsjella, qytetari i thjeshtë pret përgjigje: kush përfaqëson interesat e tij? Sepse edhe LSDM-ja edhe VMRO-DPMNE, në 30 vitet e fundit, kanë mbrojtur funksionarët e tyre - jo qytetarët. Pse kësaj radhe do të ishte ndryshe?