Pamjet janë nga një kamerë policore, nga qendra e Lubjanës. Në to dëgjohen disa fjalë që tani janë material provues në një procedurë gjyqësore: „Do të vdes, ju lutem, nuk mund të marr frymë.“

Njeriu që i shqipton quhet Armin Xhutoviq dhe ishte 37 vjeç. Data është 8 dhjetor 2024. Policët ishin thirrur për një burrë që po dëmtonte mobiljet në tarracën e një objekti hotelier. Ky është shkasi - mobilje të dëmtuara.

Sipas aktakuzës, gjatë arrestimit polici Jan Dovnik e mbajti Xhutoviqin në kapje rreth qafës më shumë se një minutë. Pas vënies së prangave, Xhutoviqi mbeti i palëvizshëm disa minuta. Ndihma e parë nuk u dha menjëherë.

Tri ditë më vonë pësoi arrest kardiak për shkak të mungesës së oksigjenit, me dëmtim të rëndë të trurit. Ndërroi jetë në spital më 11 dhjetor 2024.

Gjashtë të akuzuar, dhe katër minuta që askush nuk i shpjegon

Dovniku akuzohet për shkaktim vdekjeje nga pakujdesia. Edhe pesë policë të tjerë - Tomazh Podobnik, Tomi Brdnik, Marko Gollesh, Maja Vojsk dhe Nika Marçiç - akuzohen se nuk dhanë ndihmë në kohë.

Hetimi i brendshëm konstatoi se teknika e imobilizimit u zbatua në mënyrë jo të sigurt dhe joproporcionale, dhe se ndihma e parë vonoi më shumë se katër minuta pas arrestit kardiak. Eksperti Miroslav Zhaberl e formuloi gjetjen me një drejtpërdrejtësi të rrallë: kapja ndoshta ishte shumë e fortë, zgjati shumë, dhe polici nuk vuri re se njeriu nuk merrte frymë.

Lënda zhvillohet para Gjykatës së Qarkut në Lubjanë.

Ajo që e ndryshon këtë rast

Ka një gjë që e dallon Slloveninë këtu, dhe ia vlen të emërtohet: pamjet u publikuan, aktakuza u ngrit, mendimi i ekspertit është publik, dhe emrat e të gjashtë policëve janë shkruar në dokumente. Hetimi i brendshëm nuk përfundoi se gjithçka ishte sipas procedurës.

Kjo nuk e kthen një jetë njeriu dhe nuk fshin asnjë nga ato katër minuta. Por dallimi mes një shteti ku pamje të tilla dalin në dritë dhe një shteti ku të njëjtat pamje thjesht nuk ekzistojnë - ai dallim është e gjithë poenta e institucioneve.

Prandaj pyetja e vetme që ka kuptim të shtrohet nuk është për Dovnikun. Ai do të përgjigjet para gjykatës, siç duhet. Pyetja është sa kohë kaloi nga 8 dhjetori 2024 deri në ditën kur publiku i pa pamjet, dhe çfarë bën një shërbim policor në të gjithë ata muaj ndërmjet.