Me vite ekzistonte një marrëveshje e pashprehur mes Kremlinit dhe banorëve të Moskës: ju jetoni normalisht, ndërsa lufta është diku larg, në territor të huaj. Ajo marrëveshje tani po shpërbëhet - sepse dronët ukrainas gjithnjë e më shpesh arrijnë qytetet ruse dhe e sjellin konfliktin atje ku deri tani nuk ishte.

Më 17 maj, mbi 500 dronë sulmuan rajonin e Moskës; së paku tre persona humbën jetën. Shën Petersburgu u godit orë para një forumi ekonomik në Kremlin, ndërsa banorëve iu tha të rrinin në shtëpi. Në Himki, vetëm 18 kilometra nga qendra e Moskës, u dëmtua një ndërtesë banimi. Lufta, me fjalë të tjera, tashmë troket në ballkone.

Elena Vladimirovna, një nënë 56-vjeçare nga rajoni i Moskës, rrëfen se si banesa e saj u përfshi nga zjarri pas goditjes me dron - dhe shpreh mirënjohje që mbijetoi. Fqinji i saj Maksim e përshkruan përditshmërinë e re me një fjali të hidhur: „Tani kam dy telefona celularë, e dini se çfarë dua të them" - aludim për mbikëqyrjen shtetërore që rritet bashkë me frikën.

Antropologia sociale Aleksandra Arhipova e përshkruan shpërbërjen e asaj marrëveshjeje të vjetër e të heshtur: „Për ju luftë nuk ka", ishte mesazhi që Kremlini u dërgonte moskovitëve me vite. Tani ai mesazh nuk vlen më. Dhe shifrat tregojnë diçka të thellë: sipas Levada-qendrës, në prill 62 për qind mbështetnin negociatat e paqes, përballë 27 për qindve për vazhdimin e operacionit ushtarak.

Ballkani e di këtë dinamikë përmendsh - lufta është abstraksion derisa të arrijë në oborrin tënd. Kur raketat bien në tokë të huaj, është e lehtë të heshtësh; kur digjet ndërtesa fqinje, befas të gjithë kanë mendim. Pyetja që Rusia tani ia shtron vetes në heshtje është e njëjta që shumë popuj e mësuan në mënyrën e vështirë: sa gjatë mund të zhvillojë një shtet një luftë që populli i vet fillon ta ndjejë në lëkurën e tij?