İspanyolların yarısı hipoalerjenik sayılan kedilerin var olduğunu bilmiyor. Bu veri Sanicat'ın ilk Kedi Barometresi'nden geliyor ve ilginç olan rakamın kendisi değil, arkasında duran şey: koca bir sektör, belirli bir ırk için daha fazla ödersen alerjinin seni atlayacağı fikriyle geçiniyor.

Amerikan Alerji, Astım ve İmmünoloji Akademisi başka türlü söylüyor. Bütün kediler alerjen üretir. Gerçekten hipoalerjenik ırk yoktur. Nokta.

Tüy değil, salya

Çoğu insanın ıskaladığı kısım bu. "Kedi tüyüne alerjim var" diyoruz, oysa sorun hiç orada değil. Baş suçlu Fel d 1 - hayvanın öncelikle salyasında ve derisinde bulunan bir protein.

Kedi kendini temizlerken, ki bunu günde onlarca kez yapar, o protein derinin ve tüyün üzerine geçiyor. Oradan minik parçacıklar havaya karışıyor, asılı kalıyor ya da koltuklara, halılara, giysilere yerleşiyor. Alerjenler idrarda ve diğer salgılarda da bulunuyor. Bu yüzden hassas biri hapşırma, burun tıkanıklığı, gözlerde sulanma, öksürük, hatta özellikle astımı varsa nefes darlığı yaşayabilir.

Başka bir deyişle: ırk satın almıyorsun, protein miktarı satın alıyorsun. Ve bu miktar yalnızca ırktan ırka değil, kediden kediye de değişiyor.

Değeri olan tek test

Irk tek başına bir insanın nasıl tepki vereceğini öngöremez. Bu yüzden Sanicat'ın önerisi bir ırk listesi değil, çok daha sıkıcı ve çok daha doğru bir şey: eve almaya karar vermeden önce o kediyle daha uzun zaman geçir. Evcil hayvan dükkânında bir öğleden sonralık okşama değil. Zaman.

Tepkiler ciddiyse ya da solunum belirtileri ortaya çıkıyorsa, ilk adım herhangi bir ırk değil - bir alerji uzmanıdır. Bu, kimseye para kazandırmayan cümle, bu yüzden de en az duyduğunuz cümle.

Ev de sorumluluk taşıyor

Uzmanlar kediyi yatak odasının dışında tutmayı, her temastan sonra elleri yıkamayı, sık temizlik yapmayı ve HEPA filtre kullanmayı öneriyor. Sanicat, çok az kişinin hesaba kattığı bir ayrıntı daha ekliyor - kum kabının hijyeni. İdrarı iyi kontrol eden, az toz çıkaran ve parfümlü olmayan kum.

Yani katlanılabilirliği gerçekte belirleyen üç şey şunlar: somut hayvan, somut kişinin hassasiyeti ve mekânın ne kadar disiplinli bakıldığı. Üçünden hiçbiri bir ilandaki fiyatla çözülmüyor.

Peki Jennifer Aniston?

Hikâye ondan başladı, çünkü yıllardır köpeklerle yaşayan, bilinen bir hayvansever olan oyuncunun kedilere alerjisi var. Daha çok köpekten yana olup olmadığı sorulduğunda, "Kusura bakmayın kediler, ben köpekçiyim" diye yanıtladı - ve sebebinin alerji olduğunu hemen açıkladı.

Bu, göründüğünden çok daha yaygın bir durum ve otomatik olarak vazgeçmek anlamına gelmek zorunda değil. Ama aynı şekilde, sorunu senin yerine çözecek bir ırkın var olduğu anlamına da gelmiyor.