Këshilli i Komunës së Manastirit e miratoi nismën e kryetarit Toni Konjanovski që telefonat në shkollat fillore dhe të mesme të komunës të kufizohen gjatë mësimit. Jo të merren, jo të ndalohen plotësisht - të jenë të fikur ose në regjim të heshtur dhe të lihen në një vend të caktuar paraprakisht, sipas rregullave dhe kodit të vetë shkollës.

Përjashtime janë parashikuar për nxënësit të cilëve telefoni u duhet për arsye shëndetësore ose arsye të tjera të justifikuara, si dhe për situata urgjente e të pashtyshme. Lejohet përdorimi edhe me miratim të mësimdhënësit, kur telefoni përdoret për qëllime arsimore.

„Nëse kufizohet përdorimi i telefonave gjatë mësimit, nxënësit do të tregonin rezultate shumë më të mira“, thotë Konjanovski. Ai thekson se, edhe pse celularët janë pjesë e përditshmërisë moderne, përdorimi i tyre i pakontrolluar në shkollë mund të ndikojë në vëmendjen, përqendrimin dhe suksesin.

Komuna miraton, shteti hesht

Kjo është pjesa më interesante e kësaj lajmi, dhe askush nuk e tha me zë. Pyetja nëse një nxënës mund ta mbajë telefonin në dorë gjatë orës është pyetje për sistemin arsimor, jo për vetëqeverisjen lokale. Franca e rregulloi në nivel kombëtar. Holanda po ashtu. Te ne këtë e zgjidh Këshilli i një qyteti, ndërsa të gjithë nxënësit e tjerë në vend i përmbahen kodit të shkollës së vet - nëse ajo e ka fare.

Rezultati është i parashikueshëm: një nxënës në Manastir do ta lërë telefonin në kuti, një nxënës në qytetin fqinj ndoshta jo. I njëjti shtet, i njëjti program mësimor, dy rregulla të ndryshme për të njëjtën orë.

Ajo që nisma nuk e zgjidh

Formulimi „në pajtim me rregullat dhe kodin e vetë shkollës“ e kthen përgjegjësinë pikërisht aty ku ishte - te shkolla e veçantë. Nisma jep sinjalin politik, por zbatimi mbetet te mësimdhënësi që do të duhet të mbledhë telefonat, dhe te drejtori që do të përgjigjet nëse ndonjëri humbet ose thyhet.

Pa një rregull të qartë se kush e ruan pajisjen, ku ruhet dhe kush përgjigjet për të, një vendim me qëllim të mirë lehtë përfundon si edhe një akt që ekziston në letër dhe zbatohet sipas prirjes. A do ta vërejë dikush nga Ministria e Arsimit se një qytet po e zgjidh vetë diçka që prej kohësh duhej të ishte zgjidhur për të gjithë?