Куќа од 1968 организирана по бои, со тркалезен вртлив кревет и розова теретана со опрема од седумдесеттите

На едно од ридовите над Лос Анџелес стои куќа во која правилата на реалноста очигледно не важат. Розова фасада, тисови исечени во облик на срце пред влезот, еден во облик на пајак. Внатре: спална соба со тркалезен кревет што се врти и огледала на таванот, бања обложена со розова синтетичка кожа и када инспирирана од легендарната Џејн Менсфилд, три гардероби полни со винтиџ облека, мотори, класични автомобили и мебел спасен од бувљак. Фотографката Џејми Нелсон не украсила куќа – направила свет.

Куќата е од 1968 година, градена во стилот познат како Hollywood Regency, а собите се организирани по бои. Не е само дом: таму се снима. Рекламни спотови, музички видеа, телевизиски продукции и модни кампањи со едни од најголемите имиња. Нелсон фотографирала ѕвезди како Гвен Стефани, Парис Хилтон, Меган Ти Сталион, Кармен Електра и Дру Баримор.

„Мојата куќа е веројатно најдобриот одраз на тоа кој сум“, вели таа. „Мојот дом е, но е и место за продукција што се трансформира за снимања.“ Кога има слободно време, вози мотор или се движи низ градот со класичниот розов Mustang кабриолет. Викендите ги поминува по бувљаци и гаражни распродажби барајќи стари предмети што завршуваат или во куќата или на фотографија.

Омилената соба е розовата спална. „Тоа е како да влезеш во друг свет“, вели. „Имам три гардероби полни со шарена винтиџ облека и парчиња персонализирани со моите иницијали.“ Тркалезниот кревет што се врти и огледалата на таванот го спојуваат гламурот на стариот Холивуд со рокенрол. Бањата, обложена во розова синтетичка кожа, ја претвора вообичаената рутина на подготовка во нешто театарско.

Дневната соба оди во розови и црвени тонови. Таму се комбинирани оригинални елементи од шеесеттите и седумдесеттите што ги затекнала во куќата – чупав тепих во стил шаг, сомотски кауч, детали од месинг – со кинематографска естетика. Има и розово пијано и персонализирана хармоника. Во кујната и трпезаријата доминираат жолта, зелена и златна, а столиците околу масата имаат форма на дланки.

Но зад целата таа фантазија нема детство полно со привилегии. Напротив. Родена во Тексас, пораснала во Колорадо, одгледана од самохрана мајка која ѝ дала една лекција што ја обележала: креативноста вреди многу повеќе од парите.

„Мајка ми е мојата најголема инспирација“, вели Нелсон. „Беше самохрана и ме одгледа со креативност наместо со пари. Немавме многу, но ме научи дека имагинацијата, решителноста и снаодливоста те носат многу подалеку од материјалните работи.“

Патот започнал со час по фотографија во средно училиште во Колорадо. Студирала на Brooks Institute of Photography во Санта Барбара, потоа се преселила во Њујорк и таму поминала единаесет години градејќи кариера. Тој стан, вели, бил во суштина еден огромен фотографски студио – ниту една слика на ѕидовите, речиси никаква декорација. „Не беше навистина дом.“ Њујорк за неа значел преживување и амбиција; Лос Анџелес значи слобода и живот што тешко го изградила.

Најчестата заблуда за неа, вели, е дека потекнува од богато семејство – заради шарениот свет што го гледаат во нејзините фотографии. Втората е дека нејзиниот стил е барање внимание. „За мене никогаш не се работело за истакнување заради истакнување. Тоа е најавтентичниот израз на тоа кој сум.“

Тоа е разликата меѓу „сака да се истакне“ и „вака ѝ е убаво“, и таа не се прави лесно. Нелсон вели дека ѝ требале години да престане да се обидува да ги исполни туѓите очекувања и да се сврти кон она што навистина ја интересира. Дури потоа дошла сигурноста.

За крај го прашуваат со што е најгорда. Не со насловна страница, не со кампања. „Најголемото достигнување не е една фотографија ниту награда. Тоа е што создадов живот во кој мојата имагинација стана моја професија, а мојот дом платно за имагинација.“ Куќата, значи, не е позадина за работата. Таа е работата.