Kur Meta pagoi 14,3 miliardë dollarë për startapin Scale AI dhe mblodhi një ushtri inxhinierësh të inteligjencës artificiale, pamja nga jashtë ishte verbuese - njerëzit më të zgjuar, pagat më të mëdha, e ardhmja po ndërtohet këtu. Nga brenda, rrëfimi është ndryshe. Inxhinierët e sektorit të ri e përshkruajnë vendin e tyre të punës me një fjali të çuditshme por të qartë: „fjalë për fjalë gulag“.

Bëhet fjalë për ekipin Applied AI, të formuar para rreth tre muajsh, me rreth 6.500 inxhinierë dhe menaxherë. Shumë prej tyre u transferuan atje pa i pyetur askush - me email-e të papritura që i njoftonin se detyra e tyre e re është të shpikin detyra e enigma me të cilat trajnohen modelet e IA-së. Zgjedhja, siç e përshkruajnë, ishte e thjeshtë: prano ose jep dorëheqje.

Kushtet e plotësojnë pamjen. Në fillim, deri në 50 të punësuar i përgjigjeshin një menaxheri. Mbi 1.600 punëtorë nëpër kompani nënshkruan një peticion kundër gjurmimit të shtypjeve të tyre në tastierë për trajnimin e modeleve. Puna që dikur e bënin freelancerët e jashtëm tani u ngarkohet inxhinierëve të paguar shtrenjtë - monotone, rraskapitëse, e zhveshur nga kuptimi.

Arsyetimi nga maja është gati fyes. Mark Zakerberg i mbron punonjësit e brendshëm me pohimin se janë „dukshëm më inteligjentë“ se bashkëpunëtorët e jashtëm - prandaj ua jep pikërisht atë që freelancerët e shmangnin. Mbi tërë sektorin kujdeset Aleksandr Vang, po ai që shiti Scale AI, tani drejtor kryesor për IA-në në Meta Superintelligence Labs.

Dhe këtu është mësimi më i gjerë për të gjithë ata që besojnë rrëfimin për „punën e ëndrrave“ në kompanitë e mëdha teknologjike. Paga e lartë nuk blen kuptim - blen heshtje. Kur 6.500 njerëz të zgjuar ndihen si punëtorë fabrike në bandë që ushqejnë një makinë, pyetja nuk është a do t'i zëvendësojë IA-ja njerëzit. Pyetja është a i ka kthyer tashmë në pjesë të makinës - thjesht me pagë më të mirë dhe kuptim më të keq.