Avokadoja te ne hyri përmes sallatave dhe aty ngeci. Kjo është dëm, sepse është një nga ushqimet e rralla që funksionon njësoj mirë edhe në pije edhe në ëmbëlsirë - ndërsa vera është pikërisht sezoni kur kjo ka kuptim.

Kremi është poenta. Ajo për shkak të së cilës avokadoja funksionon aty ku frutat e tjera nuk ia dalin është tekstura e saj. E rrahur, sillet si pana pa qenë pana. Prandaj hyn në smoothie dhe në tasat me smoothie si zëvendësim për produktet e qumështit, ndërsa në supat e ftohta me kastravec, kos, domate ose bimë aromatike jep një densitet që përndryshe kërkon miell ose patate.

Gjysma është enë. Kur hiqet bërthama, mbetet një gropëz që fjalë për fjalë është një porcion. Aty shkojnë tartaret, përzierjet me fruta deti ose kremrat e ftohta - pa pjatë, pa servirje, pa punë.

Ka edhe një anë të ëmbël. Musët, kremrat e ëmbla dhe akullorja shtëpiake janë pjesë e një repertori që te ne thuajse askush nuk e përdor. Akullorja me avokado dhe limetë kërkon katër orë në ngrirëse, por zero mjeshtëri.

Rregullat praktike janë tre dhe të gjitha kanë të bëjnë me të njëjtën gjë - avokadoja nuk e fal gabimin në kohë. Së pari, pjekuria: fruti duhet të lëshojë lehtë nën presionin e gishtit, as i fortë as i butë. Së dyti, oksidimi: limon ose limetë menjëherë pas prerjes, përndryshe për pesëmbëdhjetë minuta ke një masë kafe. Së treti, përgatitet menjëherë para servirjes - jo mbrëmjen e mëparshme.

Nga dhjetë propozimet e listës, më i shpejti është smoothie me avokado dhe mjaltë për dhjetë minuta. Humusi me avokado, supa e ftohtë me kastravec e kos, vezët e mbushura me krem avokadoje dhe rrotullat me ton janë të gjitha nën njëzet minuta. Po ashtu edhe tartari me avokado e mango me moxarela. Musi guacamole nuk kërkon fare gatim.

Asnjë nga këto nuk është e vështirë. Kjo është edhe e gjithë poenta - vera nuk është sezon për receta që kërkojnë furrë dhe durim, por për ato që kërkojnë një thikë të mprehtë dhe gjysmë limoni.