Rusia njoftoi se do të publikojë adresat e objekteve në Kanada për të cilat pretendon se prodhojnë ose montojnë dronë për Ukrainën. Pas fjalorit diplomatik fshihet diçka shumë më e drejtpërdrejtë - mesazhi se Moska i konsideron ato vendndodhje objektiva legjitime ushtarake.

Zëdhënësja e Ministrisë së Jashtme ruse, Maria Zaharova, deklaroi se Moska „nuk do ta injorojë pjesëmarrjen kanadeze në furnizimin e Ukrainës me automjete ajrore pa pilot“. Sipas saj, bëhet fjalë për „një pjesë të infrastrukturës ushtarake që punon drejtpërdrejt për frontin“, e jo për kapacitete të zakonshme industriale. Rusia, shtoi ajo, e ruan të drejtën për një „përgjigje përkatëse“ ndaj hapave të Otavës.

Logjika është e qartë dhe e frikshme në thjeshtësinë e vet: nëse një fabrikë prodhon armë që përdoren kundër territorit rus, ajo fabrikë, sipas leximit rus, pushon së qeni objekt civil. Të njëjtën taktikë Moska e ka zbatuar tashmë edhe me kompani evropiane - kërcënimi me publikimin e adresave është një formë presioni që lëviz në kufirin mes diplomacisë dhe kërcënimit të hapur.

Vlen të kujtohet se çfarë këtu është fakt e çfarë retorikë. Fakti është se Kanadaja vërtet e ndihmon Ukrainën - trajnim, municion, pajisje, dronë. Retorika është korniza ruse se me këtë Otava u bë objektiv legjitim. Mes këtyre dy gjërave ka një dallim të madh juridik dhe moral, të cilin Moska qëllimisht e turbullon. Ministri Sergej Lavrov shkoi edhe më tej, duke pohuar se Perëndimi i „varrosi“ sistemet evropiane të sigurisë qëkur hoqi dorë nga marrëveshjet për kontrollin e armëve.

Për Ballkanin, që e mban mend tepër mirë se çfarë do të thotë kur objektet civile bëhen „objektiva legjitime“, deklarata të tilla nuk janë vetëm një lajm i largët nga fronti lindor. Ato janë një kujtesë se sa lehtë gjuha e luftës i zhvendos kufijtë e asaj që lejohet - fillimisht në fjalë, e pastaj, nëse askush nuk reagon, edhe në vepra.