Nafta sot është 67% më e shtrenjtë në krahasim me periudhën para luftës me Iranin, ndërsa ajo goditje gradualisht përcillet nëpër gjithë ekonominë.

Kjo nuk do të thotë se çdo produkt automatikisht do të shtrenjtohet për saktësisht 67%, sepse nafta është vetëm një pjesë e çmimit të tij përfundimtar. Por do të thotë se pothuajse gjithçka që varet nga karburanti, transporti, plastika dhe nënproduktet e naftës merr një kosto shtesë.

Luftën e paguajmë të gjithë ne - në pompë, në market, në dyqan dhe përmes çdo fature në të cilën janë ndërtuar transporti dhe prodhimi më i shtrenjtë.

Kur mbushni makinën - paguani karburant më të shtrenjtë. Kur blini ushqim - në çmimin e tij është ndërtuar transporti. Kur blini veshje, teknikë, materiale ndërtimi apo çfarëdo produkti tjetër - sërish ka transport, prodhim, ambalazh dhe energji.

Sado që dikush të përpiqet të fshihet pas fjalëve të mëdha - gjeopolitikë, interesa, strategji dhe qëllime ushtarake - në fund ekziston një e vërtetë e thjeshtë:

Çmimin e vendimeve të pamenduara e paguajmë të gjithë. Paguan njeriu që në mëngjes shkon në punë dhe duhet ta mbushë makinën. Paguan familja kur shkon në market. Paguan fermeri përmes karburantit, transportuesi përmes transportit, kompania përmes prodhimit, ndërsa në fund sërish paguan konsumatori.

Dikush ndoshta merr vendim për disa minuta, nga një zyrë e sigurt mijëra kilometra larg konfliktit.

Pikërisht për këtë, sado që dikush të fshihet pas politikës, luftës apo „interesave më të larta“, fatura në fund gjithmonë i vjen njeriut të zakonshëm.