Нафтата денес е 67% поскапа во однос на периодот пред војната со Иран, тој удар постепено се пренесува низ целата економија.

Тоа не значи дека секој производ автоматски ќе поскапи за точно 67%, бидејќи нафтата е само еден дел од неговата крајна цена. Но значи дека речиси сè што зависи од гориво, транспорт, пластика и нафтени деривати добива дополнителен трошок.

           Војната ја плаќаме сите ние – на бензинската пумпа, во маркетот, во продавницата и преку секоја сметка во која е вграден поскап транспорт и производство.

             Кога полните автомобил – плаќате поскапо гориво. Кога купувате храна – во нејзината цена е вграден транспортот. Кога купувате облека, техника, градежни материјали или кој било друг производ – повторно постојат транспорт, производство, амбалажа и енергија.

              Колку и некој да се обидува да се сокрие зад големите зборови – геополитика, интереси, стратегии и воени цели – на крајот постои една едноставна вистина:

                Цената на непромислените одлуки ја плаќаме сите.Плаќа човекот што наутро оди на работа и мора да го наполни автомобилот. плаќа семејството кога оди во маркет. плаќа земјоделецот преку горивото, превозникот преку транспортот, компанијата преку производството, а на крај повторно ја плаќа потрошувачот.

Некој можеби носи одлука за неколку минути, од безбедна канцеларија илјадници километри од конфликтот.

                Токму затоа, колку и некој да се крие зад политиката, војната или „повисоките интереси“, сметката на крајот секогаш доаѓа кај обичниот човек.