Kur besimi i qytetarëve te drejtësia është vetëm dy për qind, kjo nuk është gabim statistikor - është diagnozë. Presidentja Gordana Siljanovska-Davkova thotë se zgjidhja qëndron te reforma serioze: me sanksione, përgjegjësi dhe drejtësi që vlen edhe për ata në pozitat më të larta, jo vetëm për qytetarët e thjeshtë.

Receta e saj përmblidhet në dy gjëra që te ne përmenden prej kohësh dhe zbatohen rrallë: kontrolli i origjinës së pasurisë dhe pastrimi i partizimit në zgjedhjen e gjyqtarëve dhe prokurorëve. Me fjalë të tjera - gjyqtar të bëhet ai që e njeh ligjin, jo ai që ka lidhje në parti, dhe funksionari të përgjigjet për pasurinë që nuk mund ta shpjegojë. Tingëllon thjesht. Problemi është se këtë e premtojnë të gjitha qeveritë prej dekadash.

Siljanovska tregon edhe filozofinë që e helmon sistemin - bindjen se "gjithçka mund të blihet" - dhe se ajo duhet të mposhtet. Pikërisht aty qëndron edhe skepticizmi më i madh që çdo qytetar e ka me të drejtë. Dy për qind besim nuk ranë nga qielli; i ndërtuan vite raste të pandëshkuara, emra të mbrojtur dhe vendime që varen nga kush ishte i akuzuari.

Prandaj pyetja nuk është nëse presidentja ka të drejtë - është e qartë se po. Pyetja është kush do t'i zbatojë reformat për të cilat flet, kur pikërisht ata që duhet t'i zbatojnë kanë më pak interes që sistemi të ndryshojë. Një reformë e drejtësisë e premtuar nga një post pa pushtet ekzekutiv është diagnozë e mirë pa recetë në dorë. Dhe qytetarët kanë dëgjuar mjaft diagnoza - presin ilaçin.