Një gjuajtës rus shumëfunksional Su-35S hyri thellë në hapësirën ajrore nën kontroll ukrainas në rajonin e Sumit, fluturoi mbi vendbanimin Ugrojidi, lëshoi një raketë lundruese H-59/69 drejt qytetit të Sumit dhe pastaj u kthye në rajonin e Kurskut. Pa u ndërprerë.

Fluturimi në vetvete nuk është spektakular. Ajo që e bën të pazakontë është se avionët luftarakë rusë me vite e shmangin pikërisht këtë.

Sipas pretendimeve të kanalit OSINT AMK Mapping, Su-35 hyri në Ukrainë te fshati Turja, fluturoi mbi Ugrojidin, pastaj bëri një kthesë të mprehtë drejt veriut dhe u kthye përmes zonës së Suxhës. I njëjti burim thekson se gjatë fluturimit u lëshua një raketë drejt Sumit dhe se projektili e goditi objektivin.

Pse kjo shmanget nga modeli

Su-35S, Su-30SM, Su-30SM2 dhe Su-34 rusë kryesisht lëshojnë bomba të drejtuara dhe mjete të tjera nga distanca, duke u përpjekur të mbeten pas vijës së frontit dhe jashtë zonës ku do të mund të rrezikoheshin nga sistemet kundërajrore ukrainase.

Ai kujdes nuk është pa bazë. Mbrojtja ajrore ukrainase gjatë luftës tashmë ka rrëzuar avionë luftarakë rusë, përfshirë edhe Su-35, prandaj Moska vitet e fundit i ka përdorur dukshëm më me kujdes gjuajtësit e shtrenjtë pranë zonave të mbuluara me sisteme më serioze.

Këtë herë, sipas pretendimeve në dispozicion, avioni kaloi në territor nën kontroll ukrainas, e kreu lëshimin dhe e la zonën pa asnjë përpjekje ndërprerjeje që do të ishte regjistruar publikisht.

Testim, apo diçka tjetër?

Mes vëzhguesve ushtarakë doli supozimi se fluturimi mund të kishte shërbyer edhe për të verifikuar reagimin e mbrojtjes kundërajrore ukrainase - sa shpejt radarët e zbulojnë një avion luftarak, a do të aktivizohen sisteme me rreze më të gjatë, a do të lëshohet fare një raketë.

Prej andej u arrit edhe te pyetja për disponueshmërinë e raketave për sistemet amerikane Patriot. Supozimi se Rusia po bëhet më e gatshme të rrezikojë me avionë luftarakë sepse vlerëson se Ukraina nuk ka mjaft ndërprerës - mbetet vlerësim, jo fakt i konfirmuar.

Dhe kjo ia vlen të theksohet, sepse në histori të tilla dallimi mes vlerësimit dhe faktit zhduket shumë shpejt. Mungesa e një ndërprerjeje të regjistruar nuk është provë se rezervat mungojnë. Është e mundur që avioni të mos ketë hyrë në zonën e baterisë përkatëse, është e mundur që pala ukrainase të mos ketë dashur ta zbulojë pozicionin e saj, të mundshme janë edhe arsye të tjera operative.

Çfarë mbetet kur hiqen spekulimet

H-59 dhe H-69 më e re bëjnë pjesë në raketat ruse të drejtuara ajër-tokë, ndërsa H-69 është zhvilluar nga familja H-59 dhe mund të përdoret nga disa avionë luftarakë rusë, mes të cilëve edhe Su-35.

Për tani nuk ka konfirmim zyrtar as nga pala ruse as nga ajo ukrainase për të gjitha detajet e këtij fluturimi konkret, prandaj të dhënat për rrugën dhe lëshimin mbështeten në raporte burimesh që ndjekin veprimet luftarake.

Mbetet fakti se një avion hyri, qëlloi dhe u kthye - dhe se kjo me vite ishte rrallësi. Nëse fluturime të tilla pushojnë së qeni rrallësi, kjo do të thotë se diçka në ekuilibrin e qiellit mbi Ukrainë ka ndryshuar. Për këtë ende është herët të flitet. Por ia vlen të numërohet.