Tuapse, qyteti rus në Detin e Zi, po përgatitet për valën e dytë të „shiut të naftës". Meteorologët japin deri 80% mundësi për reshje më 1 dhe 2 maj, ndërsa rafineria lokale ende po digjet në heshtje pas sulmit të katërt të forcave të armatosura ukrainase. Kur tymi nga zjarret të përzihet me pikat e shiut, merrni diçka që as shiu as ajri s'duhet ta mbartin - grimca nafte, blozë dhe mbetje kimike që bien në rrugë, makina dhe gjelbërim.

Sulmi i mëparshëm në prill tashmë la gjurmë. Banorët e qytetit gjatë gati dy javësh u ankuan për ndotje, erë nafte në ajër, dhe shtresë pluhuri të zi mbi makina. Këtë herë, nëse shiu bie mbi një zonë industriale të ftohtë e të pambyllur, efekti do të jetë më i ashpër. Prandaj autoritetet po paralajmërojnë qytetarët të mbeten në shtëpi dhe të mos përdorin ujin e mbledhur nga oborret.

Deklarata e një banori, marrë nga mediat lokale, e thotë gjithçka: „E shuajmë, pastaj sërish përhapet. Zot, kur do të mbarojë kjo? Qytet i varfër." Kjo s'është citim politikani. Është realitet i një njeriu që jeton në një qytet rafinerie në momentin kur infrastruktura energjetike është bërë objektiv ushtarak.

Kanalet ukrainase në rrjete sociale e shpallën sulmin më të ri me mesazhe si „vazhdojmë" dhe „goditja e katërt". Ata po bënin të dyja njëkohësisht - trajnim në disiplinë dhe matje në luftë. Lufta më nuk zhvillohet vetëm me raketa - zhvillohet me përsëritje. Dhe goditja e katërt mbi të njëjtin vend nuk është gabim. Është mesazh.

Për lexuesit ballkanikë që këtë e shohin si lajm të largët: nuk është i largët. Tuapse është një nga portet kyç ruse të Detit të Zi për transportin e naftës - e njëjta naftë që përmes Bosforit shkon në Ballkan, në Turqi, në Itali. Ajo që ndodh me rafinerinë atje - ndihet në çmimet e benzinës dhe dizelit në mbarë Evropën. Kur infrastruktura ruse digjet katër herë në të njëjtin vend, kjo do të thotë se lufta s'është „mbaruar". Lufta thjesht u zhvendos në një vend tjetër - aty ku po shkruhen llogaritë.