Një kilogram ajvarkë 15 denarë te bujku, deri në 100 në market: kush ua rrit çmimin turshive të dimrit?

Vjeshta në Maqedoni gjithmonë ka pasur erë specash të pjekur dhe kavanozësh të mbushur. Këtë vit, para se të nxirret tenxherja e madhe, nxirret makina llogaritëse. Bujqit ankohen se mezi i mbulojnë shpenzimet, blerësit gërmojnë nëpër kuletë - e mes arës dhe kavanozit, dikush fiton bukur mirë.

Ajvarka është shembulli më i mirë. Bujqit thonë se në pikat e grumbullimit ua marrin edhe për 15 denarë kilogramin. Në Tregun e Shumicës (Kvantashki) në Shkup këtë javë shitej 30 deri në 40 denarë, në tregjet më të lira të gjelbra mund të gjendet për 60 denarë, ndërsa në disa markete çmimi shkon deri në rreth 100 denarë. Nga ara deri te rafti - mbi gjashtë herë më shtrenjtë.

E ngjashme është pamja edhe te perimet e tjera për dimër. Me shumicë, në Kvantashki, patatja kushton 30 deri në 35 denarë, karota 25, panxhari 20, lakra 25 deri në 30, domatet e gjelbra 40 deri në 45, kastravecat e vegjël 55 deri në 60 denarë për kilogram. Në Tregun e Gjelbër në Shkup, panxhari është 60 denarë, patatja 50, karota për turshi 50 deri në 60, domatet e gjelbra 60 deri në 120, ndërsa kastravecat e vegjël 80 deri në 100 denarë. Është e vërtetë se në Kvantashki blihet me shumicë dhe cilësia nuk është gjithmonë e njëjtë - por për familjen që blen disa kilogramë, llogaria në tezgë është e vetmja që llogaritet.

Lulelakra u bë luks. Në tregjet e Shkupit lulelakra dhe brokoli qëndrojnë 200 denarë kilogrami, ndërsa për fundjavën e zgjatur lulelakra, sipas shitësve, arriti edhe 220 deri në 250 denarë. Me shumicë është 160 denarë. Çmime të ngjashme, thonë qytetarët, kishte edhe në Strugë dhe Ohër. Një pensionist në Tregun e Gjelbër tregoi se në një qytet në brendësi lulelakra ishte 50 deri në 100 denarë, ndërsa në Shkup e sheh me 200 dhe 250.

Lakra e re në tregun e Bunjakovecit shitet 120 denarë kilogrami dhe shkaktoi stuhi në rrjetet sociale. Nga ara, lakra e pranverës kushton rreth 35 denarë - që do të thotë se deri te tezga bëhet gati katër herë më e shtrenjtë.

„Tregtarët e hanë kajmakun. Prej vitesh them se në bujqësi mungon strategjia, kjo në terren shihet përmes zvogëlimit të sipërfaqeve të mbjella“, thotë Risto Velkov nga „Agrosojuz“ i Strumicës. Sipas tij, goditje e madhe për prodhuesit është edhe importi: pikërisht kur mbërrin kultura vendase, në treg lëshohen sasi të mëdha produktesh të importuara.

Rezultati është paradoks: bujku shet nën çmimin e punës, ndërsa blerësi paguan si për delikatesë. A e sheh dikush në Ministrinë e Bujqësisë apo në Komisionin për Mbrojtjen e Konkurrencës këtë diferencë mes arës dhe tezgës? Dhe sa vjeshta të tjera do të duhen që turshia të bëhet kujtim, e jo ushqim dimri?