Banská Štiavnica, qyteti minerar sllovak mbi një vullkan të lashtë: 24 liqene të vjetra minerare, një orë me akrepa të ndërruar dhe „Banka e Dashurisë“

Në Sllovakinë qendrore, në shpatet e një vullkani të lashtë, shtrihet një qytet që dikur ishte i treti më i madh në Mbretërinë e Hungarisë. Sot Banská Štiavnica ka rreth 9.200 banorë, një vend në listën e trashëgimisë botërore të UNESCO-s dhe rrugë që duken sikur dikush e ndali kohën kur u mbyllën minierat.

Qytetin e ndërtuan minatorët, dhe kjo shihet në çdo hap. Bërthama e vjetër ngjitet në një shpat të pjerrët, ndërsa nën shtëpi shtrihen galeri minerare që më vonë shërbyen si bodrume. Njëra prej tyre është e hapur për vizitorët - zbritja nën tokë është mënyra më e mirë për të kuptuar nga erdhi pasuria mbi të cilën qëndron i gjithë qyteti.

Minatorët lanë edhe diçka që asnjë broshurë turistike nuk do ta shpikte: 24 akumulacione të vjetra minerare, të ndërtuara për ujin që i vinte në lëvizje makinat. Sot ato janë liqene për larje në verë, mes tyre Klinger dhe Počúvadlo. Industria e shekujve të kaluar e formësoi peizazhin, ndërsa vizitorët e sotëm notojnë në të.

Qyteti i do legjendat. Në stemë ka dy hardhuca, për shkak të një historie për një bari. Në sheshin e Trinisë së Shenjtë qëndron një shtyllë baroke e ngritur pas murtajës së vitit 1710. Ndërsa ora në kullën e bashkisë ka akrepat e ndërruar - i madhi tregon orët, i vogli minutat. Turistët ndalen, shikojnë dhe llogaritin.

Historia më e butë lidhet me poetin Andrej Sládkovič, i cili shkroi një poemë të gjatë dashurie të frymëzuar nga vajza Marína Pischlová. Në shtëpinë e saj sot punon „Banka e Dashurisë“ - një kasafortë ku çiftet lënë sende për ruajtje. Qyteti ka edhe një lidhje të papritur pop: këtu lindi fotografi Dezider Hoffmann, fotografi zyrtar i Beatles-ave.

Jeta në Banská Štiavnica nuk është muze. Ka një birrari me kazanë bakri dhe një hotel me kafene plot me libra. Nga këtu, rreth 45 kilometra larg, është Kremnica, ku punon një nga punishtet më të vjetra të prerjes së monedhave në botë që është ende aktive, bashkë me një minierë-muze.

Arrihet përmes aeroportit të Bratislavës. Vetura është më mirë të mbetet jashtë qendrës, ndërsa në tavolinë patjetër bryndzové halušky - petulla patatesh me djathë dhensh, përgjigjja sllovake ndaj mantive dhe pastërmajlive tona.

Dhe një pyetje për në shtëpi: edhe Kratova shtrihet në kraterin e një vullkani të shuar, me histori minerare të gjatë shekuj. Sa turistë të huaj e dinë këtë - dhe kush është i ngarkuar t'ua thotë?