E morët punën, e bletë banesën, e gëzimi zgjat disa javë: psikologia shpjegon pse mendja mësohet shpejt me të mirën

Pritët një ditëlindje, një avancim, një udhëtim. Dita erdhi - e në vend të euforisë, një ndjenjë neutrale. Ndonjëherë madje zbrazëti, e pastaj zhgënjim nga vetja, pse nuk jeni më të lumtur. Psikologia Ester Boada, drejtoreshë e qendrës Sukha, thotë se kjo nuk është gabim në karakter, por mënyra si funksionon mendja.

„Besojmë se kur ta arrijmë atë që duam, do të jemi të lumtur, por mendja mësohet shumë shpejt dhe menjëherë shikon drejt qëllimit të radhës“, shpjegon ajo. Psikologjia këtë e quan përshtatje hedoniste - prirja që pas çdo ngjarjeje të bukur të kthehemi në nivelin tonë të qëndrueshëm të kënaqësisë. Shembulli është klasik: njeriu kursen me vite, hyn në banesë, feston disa javë - dhe tashmë planifikon rinovimin e kuzhinës.

Sa veta e kanë përjetuar pikërisht këtë skenar? Boada megjithatë paralajmëron se fajtor nuk është ambicia. „Problemi nuk është se duam më shumë, por se vazhdimisht jetojmë të ngulur te ajo që mungon“.

Lajmi i mirë është se bëhet fjalë për një paragjykim kognitiv, e ai mund të stërvitet. Propozimi është të ndaleni dhe ta kujtoni veten se gjërat që sot i merrni si të vetëkuptueshme dikur kanë qenë dëshira të forta. Puna për të cilën tani ankoheni, për shembull, ndoshta dikur ka qenë ëndrra juaj.

Dopamina është për kërkimin, jo për qëllimin

Sistemi i shpërblimit në tru e çliron dopaminën kryesisht ndërsa kërkojmë dhe presim, e jo kur arrijmë. Prandaj ndjekja e qëllimeve mund të bëhet gati varësi - lidhemi më shumë me garën sesa me rezultatin. Vrapuesi që e kalon vijën e finishit dhe në vend të lavdisë ndien një zbrazëti të çuditshme këtë e di nga përvoja e vet.

Boada ofron katër hapa praktikë. Së pari, „pauza integrimi“: disa ditë ose javë në të cilat e përthithni të arriturën para se të vendosni qëllim të ri. Së dyti, vështrim prapa: shkruani tri gjëra që para pesë vjetësh ishin vetëm dëshira ose projekte të pazgjidhura. Së treti, dalloni qëllimet nga vlerat dhe lidhini sukseset me atë që i jep kuptim përditshmërisë - shëndetin, marrëdhëniet, mësimin. Së katërti, „rituale mbylljeje“: festojeni suksesin me njerëzit që ju kanë mbështetur.

Edhe të shijuarit, thotë ajo, mësohet. Kjo nuk do të thotë heqje dorë nga ambicia, por ndarje e mirëqenies nga mbledhja e pafund e sukseseve të jashtme. Lumturia varet më pak nga ajo që do të fitojmë dhe më shumë nga mënyra si jetojmë, me kë e ndajmë jetën dhe si ndihemi ndërsa e jetojmë. E thjeshtë në letër - por sa veta ndalen mjaftueshëm gjatë për ta verifikuar?