Retorika politike maqedonase sërish eskalon drejt terrenit klasik - „tradhti kombëtare". VMRO-DPMNE ka akuzuar opozitën LSDM dhe liderin e saj Venko Filipçe për hipokrizi përsa i përket marrëdhënieve me Bullgarinë. Shkak: deklaratat e LSDM-së në të cilat pushteti aktual akuzohet se po bllokon aspiratat evropiane.

„Hipokrizia e LSDM-së dhe e Venko Filipçes nuk ka fund", njoftoi partia në pushtet. „Ndërsa flasin për rrugën evropiane të vendit, e bllokojnë atë dhe nuk i mbështesin ligjet e agjendës reformuese në Kuvend." Goditje klasike PR - në vend të një debati për dallimet politike, diskutimi shkon te motivet.

Nga VMRO-DPMNE shkuan edhe deri te goditja simbolike - „LSDM dhe Filipçe po lajkatojnë Bullgarinë dhe po dërgojnë mesazh se janë gati për një tradhti të re kombëtare." Fjala „tradhti" në gjuhën politike maqedonase nuk është retorikë - është armë. Politikanët e përdorin për ta delegjitimuar opozitën, jo për të hapur debat.

Konteksti është i qartë. Bullgaria vazhdon ta bllokojë rrugën evropiane të Maqedonisë për shkak të çështjeve identitare - gjuhës, historisë, kombësisë. VMRO-DPMNE kritikon këdo që përpiqet të negociojë me Sofien si „tradhtar të interesave". Në të njëjtën kohë, vetë qeveria duhet të negociojë me Bullgarinë nëse dëshiron të hapë kapitullin evropian. Paradoks: ata që bërtasin „tradhti" janë po ata që duhet ta bëjnë atë negociim me Bullgarinë.

LSDM, ndërkohë, këmbëngul se po përdor një cep retorik për politikë reale. „Përderisa Filipçe nuk dëgjoi se Bullgaria po e mohon identitetin maqedonas, pavarësisht deklaratave të shumta nga zyrtarë bullgarë ku hapur mohohet identiteti, Goce Dellçev, pavarësisht kërkesave të Bullgarisë për ndryshime në tekstet shkollore dhe pavarësisht kontestimit të gjuhës - atëherë kthehemi te pyetja e vjetër: me kë po flasim?", është përgjigjja paradigmatike që ka mungesë logjike.

Për qytetarin, diskutimi është i vjetër dhe i konsumuar. Maqedonia është në angazhimin evropian më shumë se dy dekada. Çdo qeveri ka arsyet e veta për të pretenduar se tjetra ka „tradhtuar" procesin. Dhe çdo qeveri, kur vjen në pushtet, duhet të negociojë me të njëjtat kushte. Pyetja për lexuesin nuk është „kush është tradhtar", por - a ka fjalori politik i politikës maqedonase kapacitet për diçka mbi „tradhtinë"? Deri tani duket se jo.