Kryeministri Hristijan Mickoski tha se rrahja e një gruaje është „shkelje e vogël" dhe se „sistemi funksionon". Nga Forumi i Grave i LSDM-së, Rozalija Angellkovska u përgjigj: „Kjo është mbrojtje e turpshme e dhunës ndaj grave dhe ministri Pance Toshkovski duhet të japë dorëheqjen."

Deklarata e Mickoskit kishte të bënte me një incident me truprojen e tij, që sipas akuzave kishte rrahur një grua. Kryeministri e minimizoi - „shkelje e vogël". Nuk është lapsus formulimi. Është politikë. Kur një kryeministër përdor fjalën „e vogël" për rrahjen e një gruaje, i dërgon mesazh çdo burri në vend se kjo gjë nuk është serioze.

Angellkovska i përmendi rastet. Veles. Koçanë. Staro Nagoriçanë. Secili është një histori ku institucionet nuk kanë reaguar siç duhej. Gratë denoncojnë, policia nuk i merr, prokuroria nuk hap çështje, gjykata nuk gjykon - dhe pastaj vjen tragjedia. Rasti i Stojance Jovanovskit dhe Ivana Stojanoskës (12 vjet burg për „shtytje në vetëvrasje") është i freskët, me jehonë ndërkombëtare sepse vdiq edhe vajza gjashtëvjeçare.

Nga LSDM kërkojnë: dorëheqjen e ministrit të Brendshëm Toshkovski. Ky është sistem ku çdo ditë gratë kërkojnë mbrojtje, dhe çdo ditë nuk e marrin. Ministria e Brendshme nuk është thjesht „polici" - është filtri i parë për sigurinë e grave në shtëpi. Nëse maja e atij ministrie nuk mban përgjegjësi politike për dështimet - atëherë përgjegjësia, ashtu si dhuna, mbetet te gratë.

Reagimi i Mickoskit pritet. Kryeministri ndoshta do të thotë se fjalët e tij u „nxorën nga konteksti". Pastaj do të vijë mbrojtja partiake - „opozita manipulon". Pastaj do të vijë - asgjë. Kështu funksionon Maqedonia me çështjet e dhunës ndaj grave: 48 orë diskutim, pastaj te tema tjetër.

Pyetja që duhet ta bëjmë të gjithë: nëse kryeministri vërtet mendon se rrahja e një gruaje është „shkelje e vogël" - cilat janë edhe shkeljet e tjera „të vogla" në kokën e njeriut që udhëheq shtetin? Dhe nëse „sistemi funksionon" - pse çdo muaj vjen një histori e re për një grua që s'arriti të mbijetonte?