Në orën 3:20 pas mesnate, ndërsa Shuto Orizare flinte, në objektin tregtar në rrugën „Indira Gandi“ filloi zjarri. Deri në mëngjes nuk kishte më çfarë të fikej - mbi 20 dyqane u kthyen në hi, konstruksione metalike të nxira dhe fasada të shkrira. Të gjitha ishin pronë e një personi të vetëm, të dhëna me qira tregtarëve të ndryshëm që sot në mëngjes mbetën pa mall dhe pa punë.

Pesëmbëdhjetë zjarrfikës dhe gjashtë automjete të brigadës së zjarrfikësve të Shkupit punuan tre orë e gjysmë - nga ora 3:31 deri në 6:45. Ky informacion vjen nga Qendra për Menaxhim me Kriza, i dhënë pas një pyetjeje gazetareske. Jo me kumtesë, jo me konferencë për shtyp - pas një pyetjeje. Dallimi është i vogël, por thotë shumë për mënyrën se si komunikojnë institucionet pikërisht atëherë kur njerëzit kërkojnë përgjigje.

Zjarri u ndal, pyetjet jo

Tymi i zi shihej nga disa pjesë të Shkupit. Lajmi i mirë është se nuk ka të lënduar dhe se zjarri nuk u përhap në objektet përreth - kjo është meritë e drejtpërdrejtë e ekipeve që hynë në natë. Lajmi i keq është se shkaku ende nuk dihet, ndërsa këqyrja e vendngjarjes duhet ta japë përgjigjen.

Nga MPB thonë se po merren masa për zbardhjen e rastit. Kjo është formulimi standard që në Ballkan shpesh do të thotë se përgjigjja do të vijë, por nuk dihet kur. Ndërkohë, njëzet familje po llogarisin dëmin nga një objekt në të cilin, siç treguan pamjet, zjarri u përhap nëpër konstruksione të parafabrikuara pa asnjë pengesë të dukshme.

Këtu qëndron pyetja që askush nuk e shtroi zyrtarisht: çfarë mbrojtjeje nga zjarri kishte një qendër tregtare në të cilën gjithçka ishte pronë e një personi dhe e dhënë me qira dhjetërave? Kush e miratoi, kush e kontrolloi, dhe sa objekte të tilla punojnë në Shkup pikërisht tani?

Ironia e kalendarit është e egër - Shuto Orizare pikërisht këto ditë shënon 30 vjet nga themelimi. Festimi është caktuar për 11 dhe 12 shtator. Në vend të kësaj, mëngjesi filloi me këqyrjen e dyqaneve të djegura.