Novaci'den, bir çırpıda okununca etkileyici duran bir proje listesi geldi: sanayi bölgesinde su şebekesi ve kanalizasyon için 26 milyon denar, iç yollar için yaklaşık 50 milyon, Sanayi Caddesi 3'te aydınlatma. Bölgeye toplam yaklaşık 77,5 milyon denar yatırım. Ayrıca Dobromiri'de 31 milyona bir arıtma tesisi, yaklaşık 90 milyona bir sulama sistemi - ve bu sonuncusu, diğerlerinden farklı olarak, IPA programı üzerinden bir Avrupa Birliği hibesi.

Ama dikkat edilmesi gereken ilk ayrıntı şu. Kimi açıklamalar sanayi bölgesinde ulaşılan 77,5 milyondan söz ederken, Belediye Başkanı Stevçe Stevanovski aynı bölgeyi "Novaci Belediyesi tarihinin en büyük altyapı projesi, toplam 120 milyon denara varan yatırımla" diye tanımlıyor. Şimdiye kadar yatırılanla duyurulan toplam arasındaki fark yaklaşık 42 milyon denar. Bu bir çelişki değil - biri gerçekleşmiş, diğeri plan. Sorun, bu farkı kimse söylemeden her iki rakamın da kamuoyunda dolaşması.

İki fabrika

Açıklamaya göre sonuç şu: inşaat parselleri satın alan iki şirket izinlerini aldı ve inşaata başladı. İki. 77,5 milyon denarlık altyapı yatırımına karşılık şimdilik iki şantiye - ve çalışan tek bir tesis yok.

Bu mutlaka başarısızlık anlamına gelmiyor. Altyapısı tamamlanmış bir sanayi bölgesi yatırımın ön koşuludur, kendisi bir yatırım değildir ve etkisi aylarla değil yıllarla ölçülür. Ama tam da bu yüzden belediye başkanının yinelediği cümle - "yeni fabrikalar, yeni şirketler ve yeni iş yerleri" - gelecek zamanda bir vaat olarak kalıyor. Açıklamanın tamamında eksik olan rakam, bir Novaci sakininin gerçekten merak ettiği tek rakam: şimdiye kadar kaç kişi işe alındı.

Listenin geri kalanı her belediyenin yaptığı kentsel ve sosyal rutin: yeni bir yol süpürme aracı, kepçeli damperli kamyon, kaldırıcı kamyon, atık ayrıştırma kutuları. Spor ve rekreasyon parkuru boyunca 1.100 fidan ve sanayi bölgesine 130 akçaağaç dikildi. "Meryem Ana'nın Doğuşu" manastırına giden yol asfaltlandı ve manastır salonunun önündeki platform döşendi, toplam yaklaşık 20 milyon denar.

Gençlere yönelik destekler en somut bölüm: birinci sınıf öğrencilerine bir defaya mahsus 10.000 denar, ikinciden dokuzuncu sınıfa kadar öğrencilere 6.000'er denar, dördüncü sınıflara tablet, devlet üniversitesinde birinci sınıfa kaydolan öğrencilere 12.000 denar ve 26 yaşına kadar olanlara sübvansiyonlu ehliyet. Bunlar doğrudan hanelere ulaşan paralar ve etkisini görmek için yıllarca beklemek gerekmiyor.

Geriye kalan soru şu: bu listenin tamamı neden gerçekleşme tablosu olan bir belediye raporu olarak değil de bir parti açıklaması olarak yayımlanıyor? Bütçeyle finanse edilen bir proje parti üzerinden sunulduğunda, belediyenin yaptığıyla birinin vaat ettiği arasındaki sınır görünmez olur - ve seçmenin görmesi gereken tam da o sınırdır.