Üsküp ve Kumanova'dan beş kişi, polisin Galiçnik'teki çadırlarını aramasının ardından Gostivar'daki polis merkezinde buldu kendini. Operasyon tam bir saat yirmi beş dakika sürdü - 4 Eylül'de saat 19:20'den 20:45'e kadar, "Stopançe" denilen mevkide. Çadırlardan esrar paketleri, beyaz toz ve topaklı madde, halüsinojen mantar ve tabletler çıkarıldı.

Gözaltına alınanlar Üsküp'ten A.J. (32), M.M. (38), K.S. (45) ve V.V. (44) ile Kumanova'dan R.T. (38). Görevliler Gostivar Emniyet Müdürlüğü ve Mavrovo Polis Birimi'nden. İçişleri Bakanlığı, dosya tam olarak belgelendikten sonra gerekli suç duyurusunun yapılacağını söylüyor - ezbere bildiğimiz ve genellikle asıl hikâyenin daha yeni başladığı anlamına gelen ifade. Eğer başlarsa tabii.

Galiçnik rastgele bir yer değil. Yazın kalıcı sakininden çok çadır barındıran bir köy; devletin her temmuz geleneksel düğün nedeniyle turizm markası olarak pazarladığı bir köy. Yılın geri kalanında ise birinin çantasında beş ayrı maddeyle rahatça kamp yapabileceği kadar boş.

Açıklamada eksik olan, yazılandan daha ilginç. Miktar yok. Beşinin birbirini tanıyıp tanımadığı yok. Maddenin kişisel kullanım için mi satış için mi olduğu yok - oysa bu iki cevap arasındaki fark, kabahatle organize suç arasındaki fark.

Kâğıt üzerinde polis istatistiği mükemmel görünüyor: operasyon, beş gözaltı, el konulan madde, basına fotoğraf. Kimsenin sormayacağı soru şu: Bu operasyonların kaçı kesinleşmiş mahkûmiyetle bitiyor, kaçı birkaç yıl sonra kimsenin yazmadığı bir duruşma salonunda sessizce dağılıyor?