Altı buçuk yaşındaki bir çocuk, birinci sınıf öğrencisi, Koçani'deki bir ilkokulun spor salonunun soyunma odasında fiziksel saldırıya uğradı, soyuldu ve akıllı saatle görüntülendi. Bunu ondan daha büyük birkaç başka reşit olmayan çocuk yaptı. Olayı 24 Eylül saat 12:45'te Koçani Emniyeti'ne 42 yaşındaki Koçanili babası bildirdi.

İçişleri Bakanlığı olayı doğruladı. Yetkili savcı ve Sosyal Hizmet Merkezi bilgilendirildi. Kimlerin tam olarak katıldığını, soyunma odasında neler yaşandığını ve olayın nasıl geliştiğini yetkililer henüz belirleyecek.

Sosyal medyadaki tepkiler dinmiyor. Veliler sınıf öğretmeninin nerede olduğunu, en küçük yaştaki çocukların elindeki akıllı cihazların sorunun bir parçası olup olmadığını ve zorba çocukların ebeveynlerine verilen cezaların bir anlamı olup olmadığını soruyor. Bazı yorumlar daha da ileri gitti; ıslahevi talepleri ve ebeveynlerin "adaleti kendi ellerine almaları" çağrıları yapıldı. Öfke anlaşılır. Ama kendi adaletini sağlamak cevap değil.

Yine de bir soru tamamen meşru ve gürültüde kaybolmamalı: Altı yaşındaki bir çocuk, saldırıya uğrayacak, soyulacak ve görüntülenecek kadar uzun süre okulun soyunma odasında nasıl gözetimsiz kalır? Birinci sınıf öğrencileri okula daha yeni alışıyor. Okul binasındaki güvenliklerinin sorumluluğu diğer çocuklarda değil. Yetişkinlerde ve kurumda.

Failler reşit değil, bu yüzden önlemler yaşlarına ve tespit edilen olgulara bağlı olacak. Doğrusu da bu. Ama süreç ikinci soruyu da yanıtlamak zorunda: Okul ne yapıyordu? Salonda nöbetçi öğretmen var mıydı? Baba polise gitmeden önce çalışanlardan biri bir şey fark etti mi?

Bu davanın bir başka manşet olarak mı kalacağı, yoksa okullarda nihayet bir şeylerin değişmesinin nedeni mi olacağı bu cevaplara bağlı.