2026'nın ikinci çeyreğinde Makedonya'nın aktif nüfusu 798.718 kişiydi: 708.698 çalışan ve 90.020 işsiz. İşsizlik oranı yüzde 11,3. Aynı zamanda Devlet İstatistik Kurumu'na göre boş iş yeri oranı yüzde 2,17 oldu. İş var. İşçi ise her zaman yok.

En büyük eksiklik hizmet ve satış mesleklerinde, yani tezgâhtar, garson, aşçı ve hizmet personelinde; burada 2.980 boş pozisyon kayda geçti. En yüksek boş iş yeri oranı yüzde 6,23 ile konaklama ve yiyecek hizmetlerinde, en düşüğü ise yüzde 0,38 ile elektrik, gaz, buhar ve iklimlendirme tedarikinde. 10 ila 49 çalışanlı firmalarda oran yüzde 3,20'ye ulaşıyor.

Haziran ayında İstihdam Ajansı'nın kayıtlarında 88.541 aktif iş arayan vardı; ajansın güncel ilanlarında ise 12.000'den fazla boş iş yeri sunuluyor.

İnsanlar nerede kayboluyor

Tek bir cevap yok. İşsizlerin bir kısmının eğitimi firmaların aradığıyla örtüşmüyor. Bir kısmı işin olmadığı bölgelerde yaşıyor. Bir kısmı sunulan koşullarda ve sunulan maaşla çalışmaya hazır değil. Bir kısmı ise aslında çalışıyor, ama kayıt dışı. İkinci çeyrekte kayıtlı iş ilişkisi olmayan çalışanların sayısı yüzde 7,3 artışla 101.022'ye ulaştı. Bunların yüzde 51'den fazlası tarım, ormancılık ve balıkçılıkta, yaklaşık yüzde 17,2'si ise inşaatta.

Buna demografi de ekleniyor. 2025'te Makedonya'da 15.850 çocuk doğdu, 20.287 kişi öldü. Göç, tam da bu ilanları doldurması gereken insanları götürüyor.

Eksik olan rakam

Temmuz ayında ortalama net maaş 48.499 dinardı. Konaklama ve ticaretteki ilanların kaçının bu kadar ödediğini kimse yayımlamıyor. Oysa tüm hikâyedeki en faydalı rakam tam da bu olurdu.

Kurumlara sorulacak soru basit: 101.022 kişi sözleşmesiz çalışırken ve binlerce ilan boş dururken, bu iki rakamın nerede buluştuğunu kontrol eden biri var mı?