Glen Hansard, çarşamba sabahı saat 04:30 sularında Dublin'in batısındaki Lucan'da motosiklet kazasında hayatını kaybetti. 56 yaşındaydı. Polis hemen olay yerine ulaştı, sağlık ekipleri de - kısa süre sonra yaralanmaları nedeniyle yaşamını yitirdi. Geride üç yaşındaki oğlu Christy'yi bıraktı.

Birçok kişi için bu isim bir şey ifade etmeyecek. Onu bilenler için ise çok somut bir şey ifade ediyor: 2008'de „Once” filmiyle kazanılan En İyi Orijinal Şarkı Oscar'ı. Neredeyse hiç parasız çekilmiş küçük bir İrlanda filmi; sokak müziğinin hem Hollywood'u hem seyirciyi kazanan bir şeye dönüştüğü film. Hansard aynı zamanda The Frames grubunun lideri ve The Swell Season'ın yarısıydı.

„Derin bir üzüntüyle, Glen Hansard'ın bu sabah Dublin'de bir trafik kazasının ardından hayatını kaybettiğini duyuruyoruz. Aile bu trajik kayıptan derin biçimde sarsılmış ve yıkılmış durumda”, açıklamasını yaptı menajerliği, mahremiyet talep ederek.

İrlanda Cumhurbaşkanı Catherine Connolly, Hansard'ın İrlanda müziğinin kilit figürü olduğunu ve canlı müzikle insanları birleştirdiğini söyledi. Eski cumhurbaşkanı Michael D. Higgins onu, toplumun sorunlarını gündeme getirmeye büyük önem veren bir müzisyen olarak tanımladı.

Bu son kısım bir klişe değildi. Hansard her Noel arifesinde Dublin'in ana yaya caddesinde evsizler için çalardı; aralarında Bono'nun da bulunduğu arkadaşlarıyla birlikte. Bir kez, fotoğraf için değil - her yıl. Evinde Oscar'ı olan, başladığı aynı kaldırıma dönen bir adam.

Bunda tutulmaya değer bir şey var. Zirveye ulaşıp kendisini yaratan yere bağlı kalan bir müzisyen, başladığın yerden mümkün olduğunca hızlı uzaklaşmak üzerine kurulu bir sektörde nadirlik. Balkanlar tersi sahneyi de ezbere bilir: başarı, ardından geride kalan herkese karşı sessizlik.

Oscar'ı biyografiler hatırlayacak. Sokaktaki Noel arifelerini yalnızca orada olanlar hatırlıyor.