Rosario Flores 62 yaşında, haziranda ilk kez büyükanne oldu ve şu anda üç on yılı aşkın kariyerini işaretleyen bir turnede. Kendisine en çok sorulan soru, nasıl böyle göründüğü. Yıllardır verdiği cevap sıkıcı; bu da genellikle doğru olduğu anlamına geliyor.

„Her zaman çok sporcu bir yapım vardı. Hâlâ öyle, çünkü çok enerjim var ve onu bir şekilde yönlendirmem gerekiyor”, dedi. Tek bir toz takviyeden söz edilmiyor, tek bir bakımdan, adı olan tek bir programdan. Evde çalışıyor ve dans ediyor. Hepsi bu.

Cevabın ikinci yarısı daha ilginç: turnede, zorlu koreografiler sırasında konser başına iki kiloya kadar veriyor. Bu, sektörün bize sattığı anlamda antrenman değil - bu iş. Onlarca yıldır sahnede iki saat boyunca hareket hâlinde duran biri, spor salonuna „iyi görünmek” için gitmez; onsuz vardiyayı tamamlayamadığı için gider.

İşte yüksek sesle nadiren söylenen fark burada. Sağlık ve güzellik endüstrisi bir durum satıyor - ulaşılan ve sonra ürünlerle korunan bir görünüm. Flores'in tarif ettiği ise işlev: bedeni çalışması için gerekli, o yüzden bakımını yapıyor. Sonuç, amaç değil yan etki.

Yirmi yıldır, 2002'de Pedro Almodóvar filminin çekimlerinde tanıştığı Pedro Manuel Lazaga ile evli. 2006'da Kadiz'in Zahora beldesinde evlendiler. Bu da hikâyede tesadüf değil - insanlarda ve alışkanlıklarda süreklilik nadiren fotojeniktir, ama otuz yıl sonra farkı yaratan genellikle odur.

„Genç olduğum zamanki gibi değilim, ama kendimi çok genç hissediyorum; çok güç ve bir şeyler yapma isteğiyle”, diyor. Bir şeyin değiştiğini kabul etmek, değişmemiş gibi yapmadan - bu, bir krem etiketinde okuyacağınız her şeyden farklı bir cümle.

Gerçekten bir ürüne daha mı ihtiyacımız var, yoksa bizi her gün hareket ettirecek bir şeye mi? Cevabı hepimiz biliyoruz. Sorun, ikincisinin şişeyle satılmaması.