Başbakan Hristijan Mickoski ikinci çeyreğin ekonomik göstergelerini, ekonomiden çok siyaset hakkında konuşan bir formülle açıkladı: bunlar, dediğine göre, „muhalefet ve bu devletin başarısız olması için dua edip bunu isteyenler" için kötü haber.

Rakamlar ise onları kimin nasıl paketlediğinden bağımsız olarak duruyor. Bakmaya değer.

Tam olarak ne azaldı

Başbakana göre ikinci çeyrekte devlet borcu 40 milyon eurodan fazla, kamu borcu ise 20 milyon eurodan fazla azaldı. Devlet borcunun düzeyinin şimdi korona krizinden bu yana en düşük seviyede olduğunu savunuyor.

Maliye Bakanlığı verileri aynı tabloyu veriyor, ama kürsüden genellikle atlanan bağlamla birlikte. Kamu borcu ikinci çeyrekte gayrisafi yurt içi hasılanın yüzde 58,8'i, yani 10.726 milyon euro. İlk çeyreğe göre azalma 0,1 puan, mutlak tutarla 21 milyon euro. Devlet borcu 30 Haziran'da 9.432 milyon euro, yani GSYH'nin yüzde 51,7'siydi.

Yani azalma gerçek - ve küçük. Çeyrek başına puanın onda biri. 2024 sonuyla karşılaştırıldığında fark 2,6 puan, 2025 sonuyla 0,6 puan. Bu doğru yönde bir eğilim, ama dönüm noktası değil.

Sanayi üretimi

Burada rakam daha etkileyici: haziranda geçen yılın aynı ayına göre yüzde 6,5 büyüme. Ama başbakanın kendisi ikinci rakamı da ekledi ki bu ortalama bir siyasetçiden daha dürüst - ikinci çeyreğin tamamında büyüme yüzde dört.

6,5 ile 4 arasındaki fark ayrıntı değil. Bir rakam iyi bir ay, diğeri çeyreklik eğilim. Vatandaşın hangisini aklında tutacağı, hangi başlığı okuduğuna bağlı.

Yüzde 58,8 ne demek

Maliye Bakanı Gordana Dimitrieska-Koçoska esas noktayı formüle etti: borcu GSYH'nin yüzde 60'ı civarında yönetmek, o eşiğin aşılmasını önlemek demek. Mesele bu. Borç çökmüyor - kritik sayılan bir çizginin hemen yanında kontrol altında tutuluyor.

„İki yıllık zorlu çalışmanın göstergeleri yavaş ama emin adımlarla görünür hâle geliyor, başarılar geliyor ve iyi günler önümüzde", dedi Mickoski.

Belki. 0,1 puanlık bir azalma ve sanayide iyi geçen bir ay gerçek rakamlar ve olduğu gibi söylenmeyi hak ediyor. Ama „iyi günler önümüzde", bu ülkedeki her hükümetin telaffuz ettiği bir cümle. Farkı ikinci çeyrek açıklaması değil, dört çeyrek sonraki aynı gösterge ortaya koyacak - ve vatandaşın bunu yalnızca tabloda değil, kendi bütçesinde hissedip hissetmediği.