Otuz dört yaşındaki öğretmen Leah Stewart, Sidney'deki Coogee plajı yakınlarında yüzerken bir köpekbalığının saldırısına uğramasından neredeyse bir hafta sonra yapay komadan uyandı. Annesini tanıdı, „seni seviyorum“ dedi ve kızını sordu. Aile için bu bir mucize.

Saldırı, cumartesi günü, 13 haziranda, kıyıya yakın gerçekleşti. Stewart kollarında ve bacaklarında çok sayıda kesik, ciddi kan kaybı ve bir kolunun ampütasyonunu yaşadı. Kritik durumdaydı, yoğun bakımdaydı, arkasında birkaç ameliyat ve önünde planlanmış başkaları vardı. „Bizim için bu bir mucize ve geçen hafta dua ettiğimiz her şeyin gerçekleşmesi“, dedi erkek kardeşi Joshua.

Avustralya 2026 yılında, aralarında Queensland ve Batı Avustralya'daki ölümlü vakaların da bulunduğu birkaç köpekbalığı saldırısı kaydetti bile. Her yaz aynı hikâye tekrarlanıyor: insan kendi toprağı olmayan bir suya giriyor, sonra deniz karşılık verince şaşırıyor.

Stewart'ın durumu kritik olmayı sürdürüyor ve kardeşinin dediği gibi, „önünde uzun bir yol var“. Ama uyanmak ilk adım. İnsan iradesinin ne kadar güçlü olduğunu - ve doğanın son sözü söylediği bir yere adım attığımızda aslında ne kadar az şeyi kontrol ettiğimizi - bize hatırlatan bir hikâye.