Kaja Kallas'ın Brüksel'in Ukrayna müzakerelerine koşul olarak Rus silahlı kuvvetlerinin sınırlandırılmasını talep etmesi önerisine, Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov dört kelimeyle yanıt verdi: „Aptal açıklamalar üzerine yorum yapmıyorum." Bu, tek perdelik bir diplomatik tokattır, süslemesiz. Aynı zamanda Baltık'taki durumun gerçekliğidir - Moskova „aynı fikirde değiliz" demiyor, „konuşmuyoruz" diyor.

Rus cumhurbaşkanının özel temsilcisi Kirill Dmitriev daha da ileri gitti. Kallas'ı düşük zekâlı bir „sorumsuz militarist" olarak tanımladı ve Avrupa bürokrasisinin tamamını „Biden tarafından yerleştirilmiş hevesli kışkırtıcılar" ve „barış ve Batı medeniyeti için en büyük tehdit" olarak nitelendirdi. Bir diplomatik fraksiyon iç siyaset diliyle konuştuğunda - bu, müzakereleri başlamadan bitmiş saydıklarının bir işaretidir.

Brüksel ne tür bir ilişki kurmak istediğine karar vermek zorunda kalacak. AB diplomasisinin iki modu var: biri ilkeler ve standartlardan söz etmek, diğeri jeopolitik gerçeği kabul etmek. Kallas birincisini seçti; Moskova yalnızca ikincisini kabul ediyor. Aralarında Atlantik Okyanusu kadar mesafe var.

Balkan okuru için bu, Rusya'yla nasıl müzakere edileceğine dair bir derstir - kararlarla değil, „koşullarla" değil, gerçek güç noktalarıyla. Bugün Ukrayna'ya giden İsveç Gripenleri, Moskova için bir argümandır. Brüksel'den gelen açıklamalar değildir. Ve bu gerçeklikte Kallas birinci perdeyi sesle kaybetti, ama gelecek mikrofonla değil, füzelerle karara bağlanacak.