Slovakya Başbakanı Robert Fico, Batılı siyasi elitin bir bölümünün NATO ile Rusya arasında doğrudan bir çatışma istediğini öne sürdüğü bir video mesaj yayımladı - kendisine göre Moskova'yı Ukrayna'daki savaş üzerinden yenme stratejisi başarısız olduktan sonra.

"Batı'nın Ukrayna'ya desteği üzerinden ateşe benzin döküşünü izlerken ölümcül tehlikedeyiz" dedi Fico. Birlik içinde Moskova ile iyi ilişkiler sürdüren ve Kiev'e askerî yardımı reddeden az sayıdaki başbakandan biri, dolayısıyla açıklamaları hep bu filtreden okunuyor. Ama iddianın kendisi, yalnızca reddedilmeyi değil, açılıp incelenmeyi hak ediyor.

Tezi basit: savaş Rusya'yı kırmadığına göre, Batılı siyasetçilerin bir bölümü artık NATO ile doğrudan bir çatışmanın gerektiğine inanıyor. Fico onları "NATO içindeki savaş kışkırtıcıları" diye adlandırıyor ve insansız hava aracı ihlallerinin ortak savunma maddesini devreye sokabileceği uyarısında bulunuyor. Slovakya'nın "uydurma bahanelerle" asker göndermeyeceğini ekliyor.

Diğer tarafta aynı olayların tamamen zıt bir okuması duruyor. Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron ve Polonya Başbakanı Donald Tusk, Rusya'nın Avrupa altyapısına ve Ukrayna'yı destekleyen ülkelere yönelik hibrit saldırılarını artırdığı uyarısını yapıyor. Yani: aynı Birlik içinde iki başbakan, aynı dönem, kimin kimi kışkırttığına dair tamamen zıt teşhisler.

Ve en rahatsız edici kısım tam da bu. Hangi versiyonun doğru olduğunu söyleyecek tarafsız bir merci yok - yalnızca ortak savunma maddesi bir gün devreye girerse hangi tarafta duracağına çoktan karar vermiş devletler var. Makedonya 2020'den beri NATO üyesi ve o madde onun için de geçerli, Bratislava ile Paris arasındaki tartışma ne kadar uzak duyulursa duyulsun.

Bu bize ulaşır mı? Avrupa semalarındaki bir insansız hava aracı bir gün saldırı sayılırsa, kimse küçük üyelerin bir tutumu olup olmadığını sormayacak. Bu yüzden bu açıklamayı da duymaya değer - bir gerçek olarak değil, müttefiklerin ellerindeki en önemli soruda ne kadar derinden ayrıştığının göstergesi olarak.