Grönland'ın yaklaşık 56.000 nüfusu ve yollarından çok buzu var. Ve şimdi tam da bu ada, Washington, Kopenhag ve Nuuk'un ordu konusunda anlaştığı yer haline geliyor - kaynaklara göre imzanın salı günü atılması bekleniyor, hem de dünya liderleri BM Genel Kurulu'nda toplanmışken. Zamanlama tesadüf değil. Bu tür şeyler kimse bakmıyorken değil, tam da herkes bakarken imzalanır.

Söz konusu olan, adanın güneyindeki Soğuk Savaş'tan kalma iki eski üs. Biri, birkaç düzine kişinin yaşadığı Narsarsuaq yerleşimindeki, ellili yıllarda kapatılan Bluie West One adlı Amerikan üssü. Diğeri ise bugün Sirius Devriyesi'nin - köpek kızaklarıyla hareket eden bir Danimarka özel biriminin - kullandığı Mestersvig. Bu size başka bir yüzyıldan kalma bir ayrıntı gibi geliyorsa, gerçekten de öyle olduğu için. Şimdi bu manzaraya Amerikan askeri varlığı geliyor; doğu kıyısında da planlanıyor.

Kimsenin görmediği anlaşma

Anlaşmanın metni yayımlanmadı. Düzenlemeye vâkıf üç kaynak, belge imzalanana kadar ayrıntıların kesinleşmediğini söylüyor. Yani: bir şeyin imzalandığını biliyoruz, kabaca nerede olduğunu biliyoruz, ama içinde tam olarak ne yazdığını bilmiyoruz. Bu sahneyi Balkanlar'da kaç kez gördük - önce açıklama, sonra içerik, eğer gelirse?

Danimarka'nın tüm bunlarda kendi savunma hattı var ve özenle kurulmuş: Kopenhag'a göre anlaşma, Arktik güvenliği yalnızca Washington ile Danimarka'nın meselesi olmaktan çıkarıp NATO şemsiyesi altına alıyor. Diplomatik dilden sade dile çevirirsek - madem engelleyemiyoruz, bari odada daha çok imza sahibi olsun. Bu, küçük olanın taktiğidir ve buradaki küçük olan, bir AB ve NATO üyesi ülke.

Aylardır süren baskı

Düzenleme, Başkan Donald Trump'ın aylardır süren baskısının ardından geliyor; Trump defalarca Grönland üzerinde Amerikan kontrolünden açıkça söz etti ve ne askeri ne de ekonomik gücü devre dışı bıraktı. Dünyanın en güçlü ordusu, bir müttefikin toprağıyla ilgili seçenekleri "devre dışı bırakmadığını" söylüyorsa, bu bir müzakere pozisyonu değil - masayı kimin tuttuğunun hatırlatmasıdır.

Geçmişin rakamları ölçüyü veriyor. Soğuk Savaş sırasında ABD'nin Grönland'da 17 askeri tesisi ve 10.000'den fazla personeli vardı. Bugün geriye yalnızca yaklaşık 150 Amerikan askerinin bulunduğu Pituffik uzay üssü kalıyor. Yani bu sıfırdan bir inşa değil - bir zamanlar artık gerekli görülmediği için terk edilmiş bir alana dönüş. Biri bir zamanlar ayrıldığı yere geri dönüyorsa, hesapta neyin değiştiğini sormaya değer.

Ve burada, güneyde bizim için hikâyenin tanıdık bir biçimi var. Küçük toprak, büyük çıkarlar ve içeriğini önce gazetecilerin, sonra vatandaşların öğreneceği bir anlaşma. Balkanlar bu sıralamayı ezbere bilir. Fark şu ki Grönland'da buz var, bizdeyse yalnızca bunların hepsinin "bizim çıkarımıza" olduğuna dair güvenceler vardı.